Fact Finding Report on the deaths of migrant workers in Ranipet Leather Industries

February 22nd, 2015 No comments

A fact finding team of social activists, trade union representatives, environmental activists and academia, constituted to investigate the gruesome deaths of 10 migrant workers after drowning in chemically poisonous sewage water accident in Ranipet, has put the responsibility of the accident on the greediness of the tannery owners and the corrupt nexus between the bureaucracy and the owners. On Jan 31, 2015, the leather sewage treatment tank in SIDCO industrial complex of Ranipet exploded and the untreated poisonous effluent fell on ten workers sleeping in the nearby camp and drowned the workers. Nine of the workers were from West Mehdinipur district of West Bengal and the watchman was from Tamil Nadu. In the investigation, the team has concluded two main violations that caused the accident – storage of liquid effluent in a tank meant for solid waste and construction of sleeping camps of the workers near the sewage tank.

According to the report released by the team, the effluent from leather processing is a sticky poisonous liquid containing chromic acid. The law mandates that this effluent is treated and converted to solid waste and stored in a tank and discharged to landfills. Ranipet with its thousands of leather processing plants, has 8 common treatment plants jointly managed by the industry and 226 individual plants. The sewage treatment plant where the accident occurred was one such common plant, SIDCO Finished Leather Effluent Treatment Company Limited, managed by 89 leather processing units surrounding the plant. The company charges a fee for processing the effluent from these units. The technological input and conceptualization is provided by Chennai Environmental Management Company of Tannes – CEMCOT, a 200 crore rupees venture managed by primarily the owners of industries and funded partly(35%) by private companies and by the state(15% through direct subsidy and 50% funding through the effluent treatment scheme). The sewage treatment plant in question was allocated a budget of Rs 38 crore and was contracted to another private company, Hyrdoair Tectonics PCD Ltd.

The use of public private partnership for treatment of effluents, technological inputs and contractual labour and the management of these treatment plants by leather processing units has setup conditions where profit is put in front of people and environment and corruption. Tamil Nadu Pollution Control Board which is supposed to monitor these have colluded with these private companies and allowed violations of these units. TNPCB has agreed that the construction of the second sewage storage tank was illegal and there were no permissions sought. In addition, these tanks were constructed for storing solid waste and not liquid waste. The fact finding team has estimated that the storage of the liquid may have gone beyond the permissible limit of 800 tons.

The team has also condemned the response of the government after the accident. While the Tamil Nadu and West Bengal State Governments have announced compensation for the survivors of the victims, these are yet to reach the surviving widow of the Tamil Nadu Worker Sampath, with whom they fact finding team met. The District Collector’s response that the State is trying to identify the rest of the survivors before disbursement of the compensation falls flat on the face of the survivor’s needs. While the state has suspended the work in the 89 units, no attention has been paid to the 15000 workers who were working in these units. The exposed effluents were also being transported in unsafe manner to Gummidipoondi treatment unit.

The fact finding team has questioned the indifferent attitude of the state officials towards the plight of the migrant workers who are working in such units. According to the Labour Department Officials, some of the workers who died were registered in January and others, only the day before the accident happened, but the local activists say that these workers have been working for a while in the units. There has been no move to register these workers under Interstate Migrant Workers Act and no inspection by the Labour Department to investigate if there are unregistered workers employed in these units or if they are provided adequate housing and basic amenities. The team has also questioned the idea of survey of migrant workers as muted by the state in the aftermath of the Mouliwakkam construction site incident and this incident, instead of registering them as the law mandates. The state had announced implementation of primary health centers and creche where more than 1000 workers are employed, which is still to be implemented.

The conditions of migrant workers who are employed in various industries in Tamil Nadu have already been highlighted by various agencies. In spite of enactment of Inter-state Migrant Workers Act, there has been no registration of migrant workers by Labour Department, instead, the Police Department has been handed this registration. These workers work in exploitative bonded labour situation with no assurances of minimum wage, decent working conditions and decent living conditions. There has been no protection of labour laws in case of accidents or deaths. In spite of high profile incidents such as Mouliwakkam and Ranipet, the exploitation of migrant workers continued unabated.

In this context, the fact finding team has recommended the following demands for the state.

1. A judiciary probe must be initiated to investigate the violations of laws for profit, prevention of such incidents and protection of migrant workers’ rights.

2. The culpability of TNPCB officials in the operation of the second tank needs to be treated as a criminal act and all officials including TNPCB president should be prosecuted.

3. A CBCID investigation should be conducted against all the private companies and individuals who were complicit in this accident.

4. An investigation should be launched against the lacuna in investigations which allowed the workers to be housed near the sewage plant and the respective labour department offcials should be prosecuted.

5. The state should take immediate steps to provide compensation for the survivors of Sampath and provide a government employment to the widow. The state should also take care of the education of the three children.

6. The effluent treatment plant administration has promised a compensation of Rs 7.5 lakh rupees. The National Green Tribunal has ordered Rs 2.5 lakh compensation to be provided by the plant administrators. The administration should fulfil the previous compensations as estimated by them.

7. The state should not include private partnership in the conceptualization and operation of leather sewage plant and should directly operate these units.

8. The migrant workers employed in Tamil Naduy should be registered by Labour Department and identification cards should be given to them. The state should ensure minimum wages and decent working conditions for the workers. The state should abolish contract labour systems prevalent in these industries.

9. The state should ensure that the 15000 workers who have lost employment in the 80 units are adequately protected and compensated until the units are opened with out any violations.

Members of Fact Finding Team:

A Marx, President of National Confederation of Human Rights Organization

Srinivasan, Environment Activist, Chennai

Retd. Prof. Thirumavalavan, Chennai

Adv. Natarajan, High Court, Chennai

Ramani, Democratic Labour Movement, Chennai

Faiz Ahmad, District Secretary of Popular Friend of India, Vellore

Tamizh Nazar, Ilanthamizhagam, Chennai

Adv. Mohammad Mazood, Ranipet,

Manikandan, Democratic Labour Movement, Chennai

Be Sociable, Share!

ராணிப்பேட்டை கழிவு நீர்த் தொட்டி வெடித்து 10 தொழிலாளிகள் மரணம் உண்மை அறியும் குழு அறிக்கை

February 22nd, 2015 No comments

சென்ற ஜனவரி 31, 2015 அன்று வேலூர் மாவட்டம், ராணிப்பேட்டை, SIDCO தொழிற்பேட்டையில் உள்ள தோல் சுத்திகரிப்புக் கழிவு நீர்த் தொட்டி ஒன்று வெடித்து, அதிலிருந்து வெளிவந்த கடும் விஷத் தன்மை மிக்க கழிவுநீரில் மூழ்கி 10 தொழிலாளிகள் அந்த இடத்திலேயே உயிர் நீத்தனர். இவர்கள் அனைவரும் கழிவு நீர்த் தொட்டியை ஒட்டி உள்ள “ஆர்கே லெதர்ஸ்” என்கிற தோல் பதனீட்டுத் தொழிலகத்தில் பணியாற்றியவர்கள். இவர்களில் ஒன்பது பேர் இந்தத் தொழிலகத்தில் உள்ள ஒரு ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கொட்டகையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள். இவர்கள் மேற்கு வங்கத்திலுள்ள பஸ்சிம் மெதினிபூர் மாவட்டத்தை சேர்ந்த புலம் பெயர் தொழிலாளிகள். இவர்கள்: 1.அபீப்கான், அவரது புதல்வர்கள் 2.அலி அக்பர், 3.அலி அங்கர், 4.ஷாஜகான், 5.குதுப்கான் 6.அக்ரம், 7.எஷ்யம், 8.ப்யார், 9.ஹபீப். இன்னொருவர் இந்தத் தொழிலகத்தின் ‘வாட்ச்மேன்’. இவர் கண்ணமங்கலத்தைச் சேர்ந்த சம்பத் என்னும் தமிழர். அமினுல் அலிகான் எனும் மே.வங்கப் புலம் பெயர் தொழிலாளியும் ரவி என்னும் சூபர்வைசரும் மட்டும் காப்பாற்றப் பட்டுள்ளனர்.

தமிழகத்தின் ஆக மோசமான சுற்றுச் சூழல் மாசுபட்ட நகரமான ராணிப்பேட்டையில் தொடர்ந்து இத்தகைய விபத்துகளில் தொழிலாளிகள் மரணமடைவது நிகழ்கிறது. இந்த விபத்தைப் பொருத்தமட்டில் இரு அம்சங்கள் கவனம் பெறுகின்றன 1. விதிகளை மீறி திடக் கழிகளைச் சேமிப்பதற்கான தொட்டியில் (SLF- Secured Land Facility) திரவத் தன்மையுடன் கூடிய கொடும் விஷக் கழிவைச் சேமித்து வைத்திருந்தது 2. இதை ஒட்டி ஒரு தோல் தொழிலகம் இயங்கியதோடு விதிகளை மீறி இங்கேயே இந்தப் புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் தங்க வைக்கப் பட்டிருந்தது.

இது தொடர்பான உண்மைகளை அறிய அமைக்கப்பட்ட உண்மை அறியும் குழுவில் பங்கு பெற்றோர்:

1.அ.மார்க்ஸ், தலைவர், மனித உரிமை அமைப்புகளுக்கான தேசியக் கூட்டமைப்பு (NCHRO)

  1. சீனிவாசன், சுற்றுச் சூழல் ஆர்வலர், சென்னை

3.பேரா. மு. திருமாவளவன், அரசு கல்லூரி முன்னாள் முதல்வர், சென்னை

4.வழக்குரைஞர் கி.நடராசன், உயர்நீதிமன்றம், சென்னை

  1. ரமணி, ஜனநாயகத் தொழிலாளர் இயக்கம் சென்னை
  2. ஒய்.ஃபையாஸ் அகமது, மாவட்டச் செயலர், பாபுலர் ஃப்ரன்ட் ஆஃப் இந்தியா, வேலூர்
  3. தமிழ் நாசர், இளந்தமிழர் இயக்கம், சென்னை
  4. வழக்குரைஞர் முகம்மது மசூத் , ராணிப்பேட்டை
  5. மணிகண்டன், ஜனநாயகத் தொழிலாளர் இயக்கம், சென்னை

இக்குழு சென்ற பிப் 7 அன்று ராணிப்பேட்டை சிட்கோ தொழிற்பேட்டையில் விபத்து நடந்த கழிவு நீர்ச் சுத்திகரிப்புக்கான பொது நிலையம் (Common Effluent Treatment Plant-CETP), தொழிலாளிகள் கொல்லப்பட்ட ஆர்கே லெதர்ஸ் தொழிலகம், கண்ணமங்கலத்தில் உள்ள இறந்துபோன சம்பத்தின் வீடு ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்று தொடர்புடையவர்களை நேரில் சந்தித்தது. அடுத்த இரண்டு நாட்களில் இந்த விபத்து தொடர்பாக அதிகாரிகள் பலருடனும் தொடர்பு கொண்டு பேசியது.

குழுவினர் சந்தித்தோர்: 1.ஆர்கே லெதர்ஸ் மெக்கானிக் ஆர்.தயாளன், சூபர்வைசர் துர்கா பிரசாத், நிதி அதிகாரி சிரீராம் (சென்னை), 2. சிபி.சி.ஐ.டி துணைக் கண்காணிப்பாளர் கண்ணன், 3. இறந்து போன சம்பத்தின் மனைவி கீதா மற்றும் அவரது மூன்று குழந்தைகள் 4. விபத்தை ஒட்டி உடனடி நடவடிக்கை கோரிச் சாலை மறியல் போராட்டம் நடத்திய த.மு.மு.க வேலூர் கிழக்கு மாவட்டச் செயலர் எம்.முகம்மது ஹஸன், 5. எஸ்.டி.பி.ஐ கட்சியின் மாவட்டப் பொறுப்பாளர் ஜே.முகம்மது ஆசாத்.

கீழ்க்கண்ட அரசு அதிகாரிகளைத் தொலை பேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசினோம். 1. வேலூர் மாவட்ட ஆட்சியர் நந்தகோபால் ஐ.ஏ.எஸ், 2. தற்காலிகப் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தைச் சேர்ந்த மாவட்ட சுற்றுச் சூழல் பொறியாளர் காமராஜ் 3. சி.பி.சி.ஐ.டி விசாரணை அதிகாரி உதயசங்கர் 4.தொழில் பாதுகாப்பு மற்றும் நல இயக்ககத்தின் துணை இயக்குநர் சுந்தர பிரபு, 5. வேலூர் பகுதி தொழிலாளர் துறை துணை ஆணையர் ஜெயபாலன் 6. தொழில் பாதுகாப்பு மற்றும் நல இயக்ககத்தின் இணை இயக்குநர் சசிகலா 7. வேலூரில் உள்ள தொழில் பாதுகாப்பு மற்றும் நல இயக்ககத்தின் இணை இயக்குநர் பூங்கொடி

பொறியாளர் காமராஜும் இணை இயக்குநர் பூங்கொடியும் பேச மறுத்துவிட்டனர்.


தோல் தொழிற்சாலைகளிலிருந்து வெளி வரும் கடும் பிசுபிசுப்பு மிக்க கழிவுப் பொருள் குரோமிக் அமிலம் உட்படபல கொடும் விஷங்களைக் கொண்டது. இதன் 1.விஷத் தன்மையை நீக்கி, 2.அதன் திரவத் தன்மையையும் முற்றிலுமாக நீக்கி (Zero Liquid Discharge), 3.அதிக விஷத் தன்மையற்ற உலர்ந்த திடக்கழிவுகளாக மாற்றி புவி நீர்மட்டத்திலிருந்து சுமார் 10 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள கான்க்ரீட் தொட்டியில் (Secure Land Fill-SLF) சேமித்துப் பின் அதைப் பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு அகற்ற வேண்டும். ராணிப்பேட்டையில் உள்ள ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தோல் பதனீட்டுத் தொழிலகங்களில் பல தொழிலகங்கள் ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து “பொது கழிவுத் திருத்த நிலையங்களை” (Common Effluent Treatment Plant – CETP) அமைத்துத் தம் தொழிலகங்களிலிருந்து வரும் கழிவுகளைச் சுத்திகரிக்கின்றன. ராணிப்பேட்டை சிட்கோவில் மட்டும் இது போன்ற 8 பொதுக் கழிவு நீர்த் திருத்த நிலையங்களும், இது தவிர தனியாக ஒவ்வொரு தொழிலகமும் அமைத்துக் கொண்ட 226 சுத்திகரிப்பு நிலையங்களும் (Independant Effluent Treatment Plant – IETP) உள்ளன.

தற்போது விபத்திற்கு ஆளான இந்தப் பொதுச் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தை “சிட்கோ செம்மைப்படுத்தப்பட்ட தோல் கழிவுத் திருத்த தொழிலக லிமிடெட்” (SIDCO Finished Leather Effluent Treatment Company Limited) எனும் நிறுவனம் அமைத்து நிர்வகிக்கிறது. அருகருகாக உள்ள 89 தோல் பதனீட்டுத் தொழிலகங்கள் சேர்ந்து இதை அமைத்துள்ளன. தற்போது செயலிழந்துள்ள 9 தொழிலகங்கள் தவிர மீதமுள்ள 80 தொழிலகங்கள் தம் கழிவுகளை இதற்கு அனுப்புகின்றன. 1995ல் உருவாக்கப்பட்ட இந்த சுத்திகரிப்பு நிலைய நிர்வாகப் பொதுக்குழுவில் ஒவ்வொரு தோல் பதனீட்டுத் தொழிலகத்திலிருந்தும் ஒரு பிரதிநிதி இருப்பர். இவர்கள் 9 நிர்வாக இயக்குனர்களைத் தேர்வு செய்வர். இந்தப் பதவிகளை அடைவதில் கடும் போட்டி நிலவுகிறது. ஒவ்வொரு தொழிலகமும் அனுப்பும் கழிவுகள் மீட்டர் கருவி ஒன்றால் அளக்ககப்பட்டு லிட்டருக்கு இவ்வளவு என அதற்குக் கூலி பெறப்படுகிறது. இவ்வாறு வந்தடையும் கழிவுகளைச் சுத்திகரிக்காமல் அப்படியே காயவிட்டு அகற்றினால் இந்தச் சுத்திகரிப்பிற்கு ஆகும் செலவு அப்படியே நிர்வாகத்தின் கைக்குப் போய்விடும். அதனால்தான் இந்தப் பதவிக்கு இத்தனை போட்டி. தற்போது கைது செய்யப்பட்டுள்ள நிர்வாக இயக்குனர் அமிர்தகடேசன் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க ஒரு நபர்.

இந்த சுத்திகரிப்பு நிலையங்களுக்கான வடிவமைப்பு முதலிய தொழில்நுட்பங்களை அமைத்துத் தருவது ‘செம்காட்’ எனப்படும் “தோல் பதனிடுவோரின் சென்னை சுற்றுச் சூழல் நிர்வாக நிறுவனம்” (Chennai Environmental Management Company of Tannes -CEMCOT). இந்த நிறுவனமும் தோல் பதனிடும் தொழிலகங்களால் உருவாக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது. தற்போது உரிய வலுவுடன் கட்டப்படாமல் உடைந்து “ஒரு சுனாமி போல” உள்ளிருக்கும் பிசுபிசுப்பான விஷக் கழிவுப் பொருட்கள் வெளிவந்து 10 தொழிலாளிகளைத் தழுவிக் கொன்ற இந்த சுத்திகரிக்கும் நிலையத்தை வடிவமைத்ததும் இந்த நிறுவனமே.

2008ம் ஆண்டில், 6 பொது சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் இணைந்து இந்த CEMCOT நிறுவனத்தை ‘இலாப நோக்கற்ற நிறுவனம்” என 1956ம் ஆண்டு கபெனிகள் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்து தொடங்கின, சுத்திகரிப்பு தொடர்பான முழு நீர் வடிகட்டி (ZLD) முதலான அமைப்புகளை வடிவமைப்பது, செயல்படுத்துவாது, (maintenance) ஆகியவற்றை இந்நிறுவனமே செய்கிறது. தற்போது விபத்துக்குள்ளாகிய பொது சுத்திகரிப்பு நிலையம் உட்பட 7 நிலையங்களை இது நிர்வகிக்கிறது. 13 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு குழு (Board of Directors) இதை நிர்வகிக்கிறது, இதன் தலைவர் எம்.எம் ஹாஷிம் ஒரு மிகப்பெரிய தோல் தொழிலதிபர். உறுப்பினர்களில் ஏழு பேர் இந்த ஏழு பொது சுத்திகரிப்பு நிலையங்களின் தலைவர்கள். மீதமுள்ளோர் ஓய்வு பெற்ற மற்றும் பதவியில் உள்ள உயர் அதிகாரிகள்.

200 கோடி ரூபாய் திட்டத்தில் இயங்கும் இந்த நிறுவனத்தில் 35 சதச் செலவினத்தை மட்டுமே இச் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் ஏற்கின்றன. 15 சதச் செலவை தமிழக அரசு ஏற்கிறது. மீதமுள்ள 50 சதச் செலவு இதற்கென ஒதுக்கப்பட்ட திட்ட நிதியிலிருந்து மேற்கொள்ளப்படுகிறது. தற்போது விபத்திற்குள்ளான பொது சுத்திகரிப்பு நிலைய மேம்பாட்டிற்கென ஒதுக்கப்படுள்ள தொகை 29 கோடி ரூபாய். இதை அமைத்து நிர்வகிப்புதற்கு மும்பையிலுள்ள Hydroair TectonicsPCD Ltd எனும் நிறுவனத்திற்கு ஒப்பந்தம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆக சுத்திகரிக்கும் நிலையத்தை வடிவமைப்பது, செயல்படுத்துபவது எல்லாவற்றிலும் தோல் பதனிடும் தொழிலகங்களின் உரிமையாளர்களே முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர். திருடன் கையில் சாவியைக் கொடுப்பது என்பார்களே அதற்கு இது ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. இவர்களின் நோக்கம் “சுத்திகரிப்பின்” பெயரிலும் உச்சபட்சமான லாபம் சம்பாதிப்பதே. பாதுகாப்பு, சுற்றுச்சூழல் மாசுபடாமல் காப்பது என்பதெல்லாம் இவர்களுக்குப் பொருட்டல்ல.

இவற்றை மேற்பார்வையிட்டுக் கண்காணிக்க வேண்டிய தமிழ்நாடு மாசுக் கட்டுப்பாட்டு நிறுவனத்தின் (TNPCB) உள்ளூர் அதிகாரிகள் யாரை அவர்கள் கண்காணிக்க வேண்டுமோ அவர்களோடு நெருக்கமாக இருந்து அவர்களது விதி மீறல்கள் அனைத்தையும் அனுமதித்து வந்துள்ளனர்.

தற்போது இடிந்து விழுந்து பத்து தொழிலாளரின் இறப்பிற்குக் காரணமான இந்த சுத்திகரிப்பு நிலையத்தில் இரண்டு SLF கான்க்ரீட் தொட்டிகள் உள்ளன. ஒரு தொட்டி நிறந்த பிறகு அதைச் சுற்றி உரிய தரமற்ற கான்க்ரீட் சுவர்களை எழுப்பி இரண்டாவது தொட்டியை உருவாக்கியுள்ளது சுத்திகரிப்பு நிலைய (CEPT) நிர்வாகம், இது அனுமதியின்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளதாக இப்போது மாசு கட்டுப்பாட்டு நிறுவனம் ஒத்துக் கொண்டுள்ளது. உரிய வலுவுடன் கட்டப்பட்டிருந்தாலும் கூட இந்த தொட்டிகள் திரவங்கள் நீக்கப்பட்டுத் திட வடிவம் அடைந்த கழிவுகளை மட்டுமே தாங்க வல்லன. அதற்குள் கடந்த ஆறு மாத காலத்திற்கும் மேலாக சுத்திகரிக்கப்படாத பிசுபிசுப்பு மிக்க திரவ வடிவிலான கழிவுகளை சுத்திகரிப்பு நிலைய நிர்வாகம் நிரப்பி வைத்துள்ளது. தற்போது விபத்திற்குப் பின் 800 டன் கழிவுப் பொருள் உள்ளே இருந்ததாக நிர்வாகத் தரப்பில் சொல்லப்பட்டாலும் இதைக் காட்டிலும் இரண்டு மடங்கு கழிவுகள் உள்ளே தேக்கி வைக்கப்பட்டிருந்ததாக நாங்கள் மதிப்பிடுகிறோம்.

இந்த திரவக் கழிவுகளின் அழுத்தம் தாங்க இயலாததால்தான் இடையிடையே கான்க்ரீட் தூண்கள் இல்லாமல் கட்டப்பட்ட அந்த இரண்டாம் தொட்டி ஜனவரி 31 இரவு 1 மணி அளவில் உடைந்து விழுந்து 10 தொழிலாளர்கள் சாவதற்குக் காரணமாக இருந்துள்ளது.

விபத்துக்குப் பின்

பல மணி நேரம் போராடிக் காலையில்தான் உயிருடன் சமாதியான இந்தப் 10 தொழிலாளர்களின் உடலையும் தீயணைப்புப் படையினரும் அரக்கோணத்திலுள்ள Natioanal Disaster Responsive Fprces ம் வெளியே எடுத்துள்ளனர். இப்போது மே.வங்கத்தைச் சேர்ந்த 9 தொழிலாளிகளின் உடல்களும் மே.வங்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன. சம்பத்தின் உடல் அவரது கிராமத்திற்கு அனுப்பபபட்டது. தமிழக அரசு இறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் 3 இலட்ச ரூபாயும் சுத்திகரிப்பு நிலைய நிர்வாகம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏழரை இலட்ச ரூபாயும் இழப்பீடு வழங்குவதாக அறிவித்துள்ளன. இது தவிர இறந்து போன மே.வங்கத்தவர் ஒவ்வொருவருக்கும் அம்மாநில அரசு 2 லட்ச ரூபாய் இழப்பீடு அறிவித்துள்ளது.

தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தின் தென்னகக் கிளையின் அறிவுறுத்தலின்படி தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் கூடுதல் முதன்மை சுற்றுச் சூழல் பொறியாளட் என்.சுந்தரபாபு தலைமையில் அவ் வாரியத்தைச் சேர்ந்த மூன்று அதிகாரிகளும் மத்திய தோல் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு அதிகாரியும் அடங்கிய ஆய்வுக் குழு ஒன்று நியமிக்கப்பட்டு விபத்துக்கான காரணங்கள் ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. இந்தக் குழு, உடைந்த இரண்டாவது SLF தொட்டி அனுமதியின்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளது எனக்கூறியுள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து வேலூர் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு அலுவலகத்தில் பணியாற்றிய எஸ். சார்லஸ் ரோட்ரிக்ஸ், பி.காமராஜ், எம்.முரளீதரன் என்கிற மூன்று சுற்றுச் சூழல் பொறியாளர்கள் தற்காலிகப் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

வெளி வந்த கழிவுகள் அந்தப் பகுதியையே மாசுபடுத்தி எங்கும் ஒரே துர்நாற்றம் வீசுகிறது. அவசர அவசரமாக இந்தக் கழிவுகள் நீக்கப்படுகின்றன. நாங்கள் சென்றபோதும் இந்த வேலை முற்றுப் பெறவில்லை. இவை கும்மிடிப் பூண்டியில் உள்ள தீங்கு பயக்கும் கழிவுகளைச் சேமிக்கும் பகுதிக்கு உரிய பாதுகாப்பு இல்லாத லாரிகளில் கொண்டு செல்லப்படுவதை எங்கள் குழு கண்டது.

மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் ஆணையின் பேரில் இன்று விபத்துக்குள்ளான சுத்திகரிப்பு நிலையத்தைப் பயன்படுத்திய 80 தோல் பதனிடும் தொழிலகங்களும் மூடப்பட்டுள்ளன. இதனால் அங்கு வேலை செய்து கொண்டிருந்த சுமார் 15,000 தொழிலாளிகள் வேலை இழந்துள்ளனர்.

விபத்து ஏற்பாட்டவுடன் சுத்திகரிப்பு நிலைய இயக்குனர்களில் முக்கியமானவர்கள் தலைமறைவாயினர். இது தொடர்பான வழக்கு சி.பி.சி.ஐ.டி துறைக்கு மாற்றப்படும்வரை உள்ளூர் காவல் துறை அவர்கள் யாரையும் தேடிக் கைது செய்ய முயற்சிக்கவில்லை. தற்போது விசாரணை சி.பி.சி.ஐ.டிக்கு மார்றப்பட்ட பின், பிப்ரவரி 9 அன்று நிர்வாக இயக்குநர் ஆர்.அமிர்தகடேசன், தொழில்நுட்ப இயக்குநர் வி.ஜயசந்திரன், நிதி இயக்குநர் கே.சுப்பிரமணியன் ஆகியோரைக் கைது செய்துள்ளனர். இவர்கள் மீது இ.த.ச 337, 285, 304 (2) ஆகிய பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு தொடரப்பட்டுள்ளது.

மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரிய அதிகாரிகள் கைது செய்யப்படுவார்களா என சி.பி.சி.ஐ.டி விசாரணை அதிகாரி உதயகுமாரைக் கேட்டபோது அவர்களை வரச் சொல்லியுள்ளோம். விசாரித்த பின்பே முடிவெடுக்கப்படும் என்றார்.

இறந்து போன சம்பத்தின் மனைவி மற்றும் மூன்று குழந்தைகளையும் கண்ணமங்கலத்தில் சென்று சந்தித்தபோது இதுவரை ஒரு அதிகாரி கூட தங்களை வந்து பார்க்கவில்லை எனக் கூறினர். அவர்கள் இன்று சாப்பாட்டுக்கே வழி இன்றி உள்ளனர். ஒரு பெண் குழந்தைக்கு இதய அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டுள்ளது.

மாவட்ட ஆட்சியர் நந்தகோபாலைத் தொடர்பு கொண்டு இது தொடர்பாக விசாரித்தபோது மே.வங்கத்தைச் சேர்ந்த 9 பேர்களின் சரியான முகவரி கிடைத்தபின்புதான் 10 பேர்களுக்கும் அரசு அறிவித்துள்ள இழப்பீடு அளிக்கப்படும் என்றார். இழப்பீடுகளுக்கு அப்பால் இது போன்ற விபத்துக்களைத் தடுக்கவும் புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளிகளின் பாதுகாப்பு நோக்கிலும் மாவட்ட நிர்வாகம் என்ன நடவடிக்கை எடுக்க உள்ளது எனக் கேட்டபோது இது தொடர்பான குழுக்களின் ஆய்வறிக்கைகள் வந்தபின்புதான் அது குறித்து முடிவெடுக்கப்படும் என்றார்.

தொழிலாளர்களுக்கான எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாது கடும் சுரண்டலுக்கு ஆட்பட்டுள்ள மாநிலம் விட்டு மாநிலம் இடம் பெயர்ந்துள்ள தொழிலாளர்களின் நிலை குறித்து விசாரிப்பதற்காக வேலூர் தொழிலாளர் துறை உதவி ஆய்வாளர் அலுவலகத்தைத் தொடர்பு கொண்டபோது அவர்கள் வேலூர் தொழிலாளர் துறை உதவி ஆணையர் அலுவலகத்தைத் தொடர்பு கொள்ளச் சொன்னார்கள். அங்கிருந்த அதிகாரி ஜெயபால் தாங்கள் அமைப்பு சாரா புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் குறித்துத்தான் பேச இயலும், தோல்பதனீட்டுத் தொழிலகங்கள் என்பன தொழிற்துறையின் கீழ்தான் வருகிறது எனச் சொன்னார்.

இது தொடர்பான அதிகாரியான வேலூரில் உள்ள தொழில் பாதுகாப்பு மற்றும் நல இயக்ககத்தின் துணை இயக்குநர் சுந்தர பிரபுவைத் தொடர்பு கொண்டு பேசியபோது அவர் தாங்கள் உள்ளூர்த் தொழிலாளிகள் மற்றும் மாநிலம் விட்டு இடம் பெயர்ந்தோர் என வேறுபடுத்தி அணுகுவதில்லை என்றார், எல்லோரையும் நாங்கள் படிவம் 25ல் பதிவு செய்கிறோம் என்றார். அவர்கள் எப்போது வேலைக்கு சேர்கிறார்களோ அப்போது அந்தப் பதிவு செய்யப்படும் என்றார். தற்போது இறந்தவர்களில் ஒரு சிலர் ஜனவரியில் பணியில் சேர்ந்ததாகவும் இன்னும் சிலர் விபத்துக்கு முதல்நாள்தான் வேலக்குச் சேர்ந்ததாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதாக அவர் கூறினார். ஆனால் அப்பகுதியைச் சேர்ந்த த.மு.மு.க பொறுப்பாளர் ஹசன் அங்கு இந்தப் பத்து பேர்கள் தவிர இன்னும் பல புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் வேலை செய்து வருகின்றனர் எனவும் இறந்த இவர்களும் பல நாட்களாகவே வேலை செய்து வருகின்றனர் எனவும் கூறினார்.

தொழிலாளர் துறையைச் சேர்ந்த இந்த அதிகாரிகளும் உரிய முறையில் இந்தத் தொழிலகங்களில் வேலை செய்கிறவர்கள் பதிவு செய்யப்படுகின்றனவா, இங்கு வேலை செய்பவர்கள் கட்டாயமாகவோ, வேறு வழியின்றியோ வாழத் தகுதியற்ற இந்தத் தொழிற்சாலைகளிலேயே விதிகளை மீறித் தங்க வைக்கப்படுகின்றனரா என்றெல்லாம் எந்த ஆய்வுகளையும் செய்வதில்லை. எந்தப் பதிவும் இல்லாமல், பாதுகாப்பும் இல்லாமல் இப்படி ஆயிரக்கணக்கான புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் ராணிப்பேட்டைப் பகுதியில் உள்ளனர். மௌலிவாக்கம் விபத்திற்குப் பின் இவர்கள் குறித்த ஒரு சர்வே செய்யப்படும் எனத் தொழிர்துறை அமைச்சர் பி.மோகன் தெரிவித்தார். 1000 ம் பேர்களுக்கு மேல் பணி செய்யும் இடங்களில் தற்காலிக ஆரம்ப மருத்துவமனை, ‘க்ரெச்’ முதலான வசதிகள் செய்யப்படும் எனவும் தமிழக அரசின் தொழிற் துறை அறிவித்தது. ஆனால் இதுவரை எந்த முயற்சியும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

தற்போது இந்த விபத்திற்குப் பின் இந்தப் புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் குறித்த ஒரு ‘சர்வே’ செய்யப்படும் என அமைச்சர் கூறியுள்ளார். பதிவு செய்வது என்பதை விட்டுவிட்டு ஏன் சர்வே செய்வது என்கிற நிலையை மேற்கொள்கிறது என்பதைத் தமிழக அரசு விளக்கவில்லை. ‘யுனிசெஃப்’ உடன் இணைந்து இத்தகையப் புலம் பெயர் தொழிலாளிகளைப் பதிவு செய்வது, அவர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிப்பது என்றெல்லாம் 2010 ல் திட்டமிடப்பட்டது அதுவும் நிரைவேற்றப்படவில்லை.

1979ம் ஆண்டின் “மாநிலங்களுக்கிடையே புலம் பெயரும் தொழிலாளிகள் சட்டத்தின் (Inter-state Migrant Worker’s Act, 1979)”படி இவர்களைப் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதை அரசின் தொழிலாளர்  துறைதான் செய்யவேண்டுமே ஒழிய காவல்துறை செய்யக் கூடாது. தமிழ்நாட்டில் பணியாற்றுகிற சுமார் 10 இலட்சம் புலம் பெயர் தொழிலாளிகளில் பெரும்பாலோர் மேற்படி சட்டம் இவர்களுக்கு உறுதியளித்துள்ள பாதுகாப்புகள் எதுவுமின்றியே பணிசெய்கின்றனர். அரசு நிர்ணயித்துள்ள குறைந்த பட்சக் கூலி அளிக்கப்பட வேண்டும் என ஒரு சட்ட விதி இருந்தும் இப் புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் சற்றும் மனிதாபிமானமற்ற சூழலில் அதிக நேரம் வேலை செய்யக் கட்டாயப் படுத்தப் படுகின்றனர். புலம்பெயர் குழந்தைத் தொழிலாளிகளுக்கும் இதே கதிதான். தங்களின் சொந்தக் கிராமங்களிலிருந்து இடைத்தரகர்களால் கொண்டு வரப்படும் இவர்கள் கொத்தடிமைகளாகவே (bonded labours) நடத்தப்படுகின்றனர். சற்றும் சுகாதாரமில்லாத சிறு தகரக் கொட்டகைகளில் குடியமர்த்தப் படுகின்றனர். அல்லது விதிகளை மீறி தொழிலிடத்திலேயே தங்க வைக்கப்படுகின்ரனர். தொழில் செய்யும்போது விபத்து ஏற்பட்டு மரணமடைந்தாலோ,  உறுப்புக்களை இழந்தாலோ, இவர்களுக்கு எவ்விதமான சட்டப் பாதுகாப்புகளும் கிடையாது. இவை காவல்துறையால் முறையாகப் புலனாய்வு செய்து நடவடிக்கை எடுக்கப் படுவதுமில்லை..தற்போது சென்னை மெட்ரோ ரயில்பாதை உருவாக்கத்தில் பணிபுரியும் புலம் பெயர் தொழிலாளிகளும் எவ்விதச் சட்டப் பாதுகாப்பும் இல்லாமல்தான் வேலை செய்கின்றனர். மௌலிவாக்கத்தில் கட்டிக் கொண்டிருந்த கட்டிடம் இடிந்து விழுந்து இறந்த 61 புலம் பெயர் தொழிலாளிகளும் அப்படித்தான் மாண்டனர். அரசு நிறுவனங்களும் ஒப்பந்தக்காரர்களும் புலம் பெயர் தொழிலளிகளுக்கான சட்ட விதிகள் எதையும் பின்பற்றுவதில்லை.

எமது பரிந்துரைகள்

  1. நடந்து முடிந்தது வெறும் தற்செயலான விபத்தல்ல. முதலாளிகளின் லாப வேட்டையும், அதிகாரிகளின் ஊழல் வேட்கையும் இணைந்து செய்த படுகொலை. வெறும் இழப்பீடு மட்டும் கொடுத்து இந்தப் பிரச்சினையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர இயலாது. நிரந்தரத் தீர்வு வேண்டும், இந்த நோக்கில் இத்தகைய விபத்துகள் ஏற்படுவதைத் தடுக்கவும், மாநிலம் விட்டு இடம் பெயர்ந்து தொழில் செய்யும் தொழிலாளிகளை உரிய முறையில் பதிவு செய்து, அவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுக்காக்கவும் மேற்கொள்ள வேண்டிய நடைமுறைகள் குறித்து ஆய்வு செய்யவும் தகுந்த தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களின் உதவியுடன் அமைந்த ஒரு நீதித்துறை விசாரணைக்கு அரசு உத்தரவிட வேண்டும்.
  2. தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு நிறுவனப் பொறுப்பாளர்களின் கூற்றுப்படி சென்ற ஜனவரி 9ம் தேதியே இத்தகைய இரண்டாவது SLF தொட்டி இங்கு இயங்குவது குறித்தும், அதில் திரவக் கழிவுகள் சேமிக்கப்பட்டுள்ளதும் தெரிந்துள்ளது. அப்போதே உரிய நடவடிக்கைகள் எடுத்திருந்தால் இந்த விபத்து தடுக்கப்பட்டிருக்கும். எனவே தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு நிறுவனத் தலைவர் ஸ்கந்தனும் தற்காலிகப் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு விசாரணை செய்யப்பட வேண்டும். வேலூர் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு அலுவலகத்தில் பணியாற்றி தற்போது தற்காலிகப் பணி நீக்கத்தில் உள்ள மூன்று சுற்றுச் சூழல் பொறியாளர்களும் இந்தக் குற்றச் செயலில் உடந்தையாக இருந்துள்ளனர். அவர்களும் கைது செய்யப்பட்டு வழக்குத் தொடரப்பட வேண்டும்.
  3. விபத்துக்குள்ளான பொது சுத்திகரிப்பு நிலையத்தை வடிவமைத்து நிர்வகிக்கும் பொறுப்பில் உள்ள ‘செம்காட்’ நிறுவன நிர்வாகிகள் மற்றும் ஒப்பந்தக்காரரான மும்பையைச் சேர்ந்த Hydroair Tectonics PCD Ltd உரிமையாளர்கள் ஆகியோரும் சி.பி.சிஐ.டி விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட வேண்டும். அவர்கள் கஐது செய்யப்பட வேண்டும். விபத்துக்குள்ளான பொது சுத்திகரிப்பு நிலையத்தின் மேம்பாட்டிற்காக 29 கோடி ரூபாய் தரப்பட்டுள்ளது. இதில் 65 சதம் மக்கள் வரிப்பணம் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.
  4. விதிகளை மீறி இந்தப் புலம் பெயர் தொழிலாளிகள் இந்தத் தொட்டிக்கு அருகில் உள்ள தொழிற்சாலை வளாகத்தில் தங்க வைக்கப்பட்டிருந்ததாலேயே அவர்கள் இன்று சாக நேர்ந்துள்ளது. உரிய முறையில் இவற்றைக் கண்காணிக்காத வேலூர் பகுதி தொழிலாளர் பாதுகாப்பு மற்றும் நலத் துறை துணை இயக்குனரும் தற்காலிகப் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு விசாரிக்கப்பட வேண்டும். இறந்தவர்கள் குறித்த படிவம் 25 இறந்த பின்பே பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். அது குறித்தும் புலனாய்வு செய்ய வேண்டும்.
  5. சம்பத்தின் வீட்டாரை உடனடியாக அமைச்சர்களும் அதிகாரிகளும் சென்று பார்ப்பார்கள் என அரசுத் தரப்பில் சொல்லப்பட்டும் நேற்று வரை யாரும் பார்க்கவில்லை. மாவட்ட அட்சியரிடம் இது குறித்து நாங்கள் பேசிய பின்னும் எதுவும் நடக்கவில்லை. இது குறித்து மாவட்ட நிர்வாகத்தின் மீது அரசு நடவடிக்கை எடுப்பதோடு அறிவிக்கப்பட்ட இழப்பீடுகளை அந்தக் குடும்பத்திற்கு உடனடியாக அரசு வழங்க வேண்டும். சம்பத்தின் மனைவிக்கு அரசு வேலை அளிக்க வேண்டும். மூன்று குழந்தைகளின் கல்விச் செலவையும் அரசு ஏற்க வேண்டும்.
  6. விபத்து நடந்தவுடன் சுத்திகரிப்பு நிலைய நிர்வாகம் இறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் 7..5 லட்ச ரூ இழப்பீடு அளிப்பதாக வாக்களித்தது. இப்போது தேசியப் பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தின் தென் பகுதிக் கிளை இறந்த ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் சுத்திகரிப்பு நிலைய நிர்வாகம் 2.5 லட்சம் கொடுக்க வேண்டும் எனக் கூறியுள்ளது. இது தற்காலிக நிவாரணமாகக் கருதப்பட்டு இத்துடன் நிர்வாகம் முன்பு வாக்களித்த தொகையையும் இறந்தவர்களுக்கு அளிக்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
  7. பொதுக் கழிவு நீர்த் தொட்டி சுத்திகரிப்பு நிலையம், இவற்றை வடிவமைக்கும் நிறுவனம் ஆகியவற்றை தோல் பதனீட்டுத் தொழில் முதலாளிகளின் கையில் அளிக்காமல் அரசே அதை ஏற்று நடத்த வேண்டும்.
  8. தமிழகமெங்கும் உள்ள 10 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மாநிலம் விட்டு இடம் பெய்ர்ந்து தொழில் செய்யும் தொழிலாளிகளை தொழிலாளர் நலத் துறை உடனடியாகப் பதிவு செய்து அடையாள அட்டை வழங்க வேண்டும். அவர்களுக்குக் குறைந்த பட்சக் கூலி, தொழிலிடப் பாதுகாப்பு முதலியன் உத்தரவாதம் செய்யப்பட வேண்டும். இடைத் தரகர், ஒப்பந்தக்காரர்களின் சுரண்டல்களை ஒழிக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
  9. தற்போது விபத்துக்குள்ளான சுத்திகரிப்பு நிலையத்தைப் பயன்படுத்திய 80 தோல் பதனீட்டுத் தொழிலகங்களும் மூடப்பட்டுள்ளதால் 15,000 பேர் வேலை இழந்துள்ளனர். மீண்டும் இந்தத் தொழிலகங்கள் திறக்கப்பட்டு விதி மீறல்கள் ஏதும் இன்றி செயல்படுவதற்கு அரசு ஆவன செய்ய வேண்டும் . அதுவரை வேலை இழந்த தொழிலாளிகளுக்கு உரிய இழப்பீடு வழங்க வேண்டும்.

தொடர்பு: அ.மார்க்ஸ், 3/5, முதல் குறுக்குத் தெரு, சாஸ்திரி நகர், சென்னை – 600020.

செல்: 9444120582.

Be Sociable, Share!

MRF Workers fast demanding fair wage while management spends 500 crore Rs for world cup cricket

February 14th, 2015 No comments

Workers of North Chennai Plant of MRF India, the leading tyre manufacturer in India, have been on relay hunger fast since 2nd of February protesting the intimidation and delay tactics of the management in finalizing the next wage agreement. Venkatesh, Joint secretary of the union and who has been fasting for the past 12 days said “The previous wage agreement expired in June 2013 and since then management has been delaying our negotiation both bilaterally and trilaterally(including Labour Department). We have had to take recourse to a legal means which is also being delayed due to management tactics. This hunger fast is to bring attention to our needs and to the tactics of the management”.

Workers protesting in front of the gate were not allowed to distribute pamphlets - Police in front of MRF union office

Workers protesting in front of the gate were not allowed to distribute pamphlets – Police in front of MRF union office

The North Chennai Plant is the oldest plant of MRF India and is one of the 7 plants in the nation. Workers say that even though their plant is one of the oldest, their wages are not on par with other plants in India. They are demanding a wage increment of Rs 10000, wage agreement to be negotiated every 3 years instead of 4 years as currently practised, and retrospective wage increment from the end date of the previous wage agreement. Currently with the management delaying every wage agreement by atleast 12 to 18 months and providing wage increment only from the date of the new wage agreement, they workers say that the wage agreement’s duration runs to over 6 years.

With the management unwilling to reach the agreement, the union has taken the issue to judiciary for resolution. However the workers say that since the case has been filed, workers have been intimidated at worksite. For one, the production in the plant have been reduced causing workers’ wages which is still calculated on hourly rate to be reduced. Warnings, suspension and dismissals have been frequent, with 6 workers dismissed and 4 workers suspended so far.

The fate of other workers in the company are worse say the workers. The company had over 160 trainees and after keeping them as trainees on a daily wage of Rs 100 per day for over 4 years, the company is said to have sacked them. The union has taken this issue to the court as well. The 500+ contract workers who are in ancillary work do not have the same amenities and PF as provided to permanent workers. The company has been pushing for contract workers in core production and reduction of permanent workforce, which the union is resisting. The transportation for workers has been a problem with the death of workers from both North Chennai plant and Arokkonam plant en route to the work. Workers say that for the worker from North Chennai plant who died in December, the management refused to pay compensation. The union offered to pay a contribution of Rs 1000 per worker to be matched by the management which is still pending.

The 1100 permanent workers of the oldest plant of MRF are part of one of the 54 year old union in Tamil Nadu. Prabhakar, Secretary of the union said the workers have been responsible for creating a wealth of over 18000 crore revenue for the company from a Rs10000 investment in 1969 but have to struggle for their right to fair wages every single time. What has particularly riled the workers is MRF’s sponsoring of Rs 500 crore to the ongoing world cup cricket match while the workers’ lives seem to be day to day survival. According to cricket buzz, the MD and chairman of MRF has stated:”With this association, MRF Ltd, further re-affirms their passion and commitment for the game of cricket both in the national and international arena.” One wonders if MRF will ever affirm its commitment to its workers who has toiled for the company!

Be Sociable, Share!

டி.சி.எஸ் நிறுவனத்தில் நடந்த பணிநீக்கத்தைப் பற்றி ஆராய அமைக்கப்பட்ட உண்மை அறியும் குழுவின் அறிக்கையின் சுருக்கம்

February 9th, 2015 No comments

பத்திரிக்கைச் செய்தி

டி.சி.எஸ் நிறுவனத்தில் நடந்த பணிநீக்கத்தைப் பற்றி ஆராய அமைக்கப்பட்ட உண்மை அறியும் குழுவின் அறிக்கையின் சுருக்கம்

.டி. துறையின் ஜாம்பவான்களில் ஒன்றாகிய டாடா கன்சல்டன்சி சர்வீசஸ் பெரும் அளவில் பணிநீக்கங்கள் செய்யப்போவதாக ஊடகங்களில் வெளிவந்த செய்திகளை ஒட்டியும், பணியாளார்களின் பணித்திறன் மதிப்பீட்டு அளவுகோலில் -நிறுவனத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை முழுவதும் நிறைவேற்றியவர்களையும், நிறுவனத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் மேலாக பணி புரிந்தவர்களையும் கூட - டி.சி.எஸ் நிறுவனம் பணிநீக்கம் செய்கிறது என்று ஐ.டி.தொழிலாளர்களுக்கான மன்றம் (Forum for IT Employees) முறையிட்டதைத் தொடர்ந்தும், உண்மை நிலைமைகளை கண்டறிவதற்காக, வெவ்வேறு வாழ்நிலைமைகளைச் சார்ந்த நபர்கள் அடங்கிய உண்மை அறியும் குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது.

Source: Forum for IT Employees Facebook Page

Source: Forum for IT Employees Facebook Page

டி.சி.எஸ் நிறுவனம், குறைவான பணித்திறனை வெளிப்படுத்துபவர்கள், அல்லது பணித்திறனையே வெளிப்படுத்தாதவர்கள் ஆகியோரை வெளியேற்றும் வழக்கமான ‘தன்விருப்பமற்ற ஆட்குறைப்பு’ தான் இது என்று ஊடகங்களில் திரும்பத் திரும்ப கூறி வந்துள்ளது. இச்சூழலில் டி.சி.எஸ்.சில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட பணியாளர்களின் விவரங்களையும், அந்நிறுவனத்தில் பணியாற்றிய போது அவர்கள் வெளிப்படுத்திய பணித்திறனையும் பற்றி உறுதிபட அறிந்து கொள்வதே எங்கள் நோக்கம். மேலும், டி.சி.எஸ்.சால் கடைபிடிக்கப்படும் பணித்திறன் மதிப்பீட்டுக் கொள்கையையும் அது நடைமுறைபடுத்தப்படும் விதத்தையும், அதனுடன் சேர்த்து அந்த பணித்திறன் மதிப்பீடு முறை நியாயமானதாக இருக்கிறதா என்பதையும், அது நியாயமான முறையில் நடைமுறைபடுத்தப்படுகிறதா என்பதையும் பரிசீலித்து மதிப்பிட்டிருக்கிறோம். .டி.துறையில் உறுதியான கட்டுப்பாடுகள் எதுவுமின்றி தேவைக்கேற்றாற் போல பணிநீக்க கொள்கைகள் கடைபிடிக்கப்படும் சூழலில், தொழிலாளர் உரிமைகளும், தொழிலாளர் சட்டங்களும் இத்துறையில் எந்த அளவிற்கு பொருத்தமானதாக பயனுடையதாக இருக்கின்றன என்பதையும் இக்குழு ஆராய்ந்துள்ளது.

இவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டு, இந்த உண்மை அறியும் குழு, பணிநீக்கம் செய்யப்பட்ட 20 பணியாளர்களின் வாக்குமூலங்களை பதிவு செய்து கொண்டோம். மேலும் 130 பணியாளர்களிடம் சர்வே நடத்தினோம். .டி.துறை பற்றி ஆழ்ந்த பார்வை கொண்ட மூத்த ஐ.டி. பணியாளர்களிடம் இருந்து டி.சி.எஸ். நிறுவனத்தின் ஆற்றல் வள மேலாண்மையில் உள்ள பல கூறுகளைப் பற்றிய தகவல்களை சேகரித்துக் கொண்டோம்.

டி.சி.எஸ். நிறுவனத்தில் நடுநிலையில் உள்ள பணியாளர்களுள், இத்துறையில் குறைந்தபட்சம் 7 வருடங்கள் அனுபவம் கொண்ட ASTக்களும், 4 வருடங்களுக்கு மேல் அனுபவம் கொண்ட ASCக்களும் இந்த தன்விருப்பமில்லாத ஆட்குறைப்பு நடவடிக்கையில் குறி வைக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதை அவர்கள் வழங்கிய வாக்குமூலங்கள் மூலமாக அறிந்து கொண்டோம். இந்த நபர்கள், நிறுவனத்தின் பணித்திறன் மதிப்பீட்டு அளவுகோலின்படி நிறுவனத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றியவர்களுக்கு தரப்படும் மதிப்பீடுகளையே பெற்றுள்ளனர். மேலும் அவர்கள் டி.சி.எஸ்.சின் கொள்கைப்படி வகுக்கப்பட்டுள்ள ஆற்றல் மேம்பாட்டு திட்டம் எதிலுமே சேர்க்கப்படவில்லை. பணித்திறன் மதிப்பீட்டு நிலைக்கற்றைகளும், அதற்கு ஈடாக வழங்கப்படும் பதவி உயர்வுகள், உபரிகள் ஆகியவை பெரும்பான்மையான பணியாளர்களை திருப்தியுடன் வைத்திருக்கும் நோக்கில், வெறும் சம்பளத்தை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டு எவ்வித விதிமுறையின்கீழும் அல்லாமல் தான்தோன்றித்தனமாக வழங்கப்படுகின்றன என்பதனையும் புரிந்து கொண்டோம். நீண்ட பணிநேரங்களோ பின்னிரவு வரையிலோ பணி செய்ய இயலாத பெண்களையும், மகப்பேறு விடுப்பு எடுக்க இருக்கும் பெண்களையும் இந்த பணித்திறன் மதிப்பீட்டு முறை பாகுபாட்டுடன், பாரபட்சத்துடன் நடத்துகிறது என்பதனையும், இது மென்பொருள் துறையில் ஒரு வழக்கமாகவே மாறிவிட்டது என்பதனையும் கண்டறிந்தோம். பணித்திறன் மதிப்பீட்டு முறையும் அதையொட்டி எந்தவித குறைதீர்ப்பு வழிமுறையுமற்று ஆட்குறைப்புகள் நடப்பதும் இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முகவுரையில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள இயற்கை நீதியின் அடிப்படை கொள்கைகளை அப்பட்டமாக மீறுவதாக உள்ளன. தொழிலாளர்களை பணிநீக்கம் செய்ததற்காக மட்டுமில்லாமல், பணித்திறன் அற்றவர்கள் என்று அவர்களை ,முத்திரை குத்தியதன் மூலம் அவர்களின் எதிர்கால பணி வாழ்விற்கு இடையூறு ஏற்படுத்தியுள்ள டி.சி.எஸ். நிறுவனத்தின் அக்கறையற்ற போக்கை நாங்கள் வன்மையாக கண்டிக்கிறோம்.

டி.சி.எஸ். நிறுவனத்தில் தற்போது நடந்துவரும் மறுசீரமைப்பு நடவடிக்கை, அந்நிறுவனத்தின் செய்தித் தொடர்பாளர் கூறுவது போல வழக்கமான ஒன்றல்ல என்பதனை உண்மை அறியும் குழு சேகரித்த ஆவணங்கள் தெளிவாக எடுத்துரைக்கின்றன. மாறாக, இது தனது நடுநிலை தொழில்நுட்பப் பணியாளர்களை வெளியேற்ற டி.சி.எஸ். நிறுவனம் கடைபிடிக்கும் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டமாகும். பாதிக்கப்பட்ட பணியாளர்களின் வயதையும், தொழில் அனுபவத்தையும் வைத்துப் பார்க்கும்போது, இவர்கள் சிலகாலமாக நிலையான வருமானம் பெற்றுவந்துள்ளனர் என்பதையும், நீண்டகாலப் பொருளாதாரக் கடன்களைப் பெற்றுள்ளனர் என்பதையும் அறிய முடிகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுள் பலரது குடும்பங்கள் ஒற்றை வருமானத்தையே நம்பியுள்ள நிலையில், இந்த திடீர் பணிநீக்கம் அவர்களது குடும்பங்களின் நிதி மேலாண்மையை ஸ்தம்பிக்கச் செய்துள்ளது. திறமையற்றவர்கள் என்ற பட்டத்துடன் சேர்த்து, இந்த நடுநிலைப் பணி நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு தொழிலாளர் சந்தையில் மந்தமான வாய்ப்புகளே உள்ள சூழலில், பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டவர்களுக்கு வேறு வேலை கிடைப்பது குதிரைக் கொம்பு.

இச்சூழ்நிலையில், நாங்கள் டி.சி.எஸ். நிறுவனத்தை, நடுநிலைப் பணியாளர்களை பெருமளவு ஆட்குறைப்பு செய்யும் அதன் முடிவினை உடனடியாக மீளாய்வு செய்யுமாறு வற்புறுத்துகிறோம். ஒருவேளை, டி.சி.எஸ். நிறுவனம் உண்மையிலேயே தனது பணியாளர் அமைவு முறையை மறுசீரமைப்பு செய்ய வேண்டிய தேவை இருந்தால், அதனை வெளிப்ப்டைத்தன்மையுடன், அரசுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் தெரிவிக்க வேண்டும். குறிப்பாக அறிவுப்பூர்வமான திறன்மதிப்பீட்டுத் திட்டத்தைக் கொண்டுவருவதன்மூலம் பாரபட்சமான திறன்மதிப்பீட்டினை நீக்க வேண்டும். திறன்மதிப்பீட்டு முறையில், தங்களுக்கெதிராக இழைக்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய அநீதிகளை எதிர்த்து தங்களது நியாயங்களை எடுத்துக் கூற சரியான வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

வேலைவாய்ப்பிற்கும் பணியாளர் நலனுக்கும் பொறுப்பேற்க வேண்டிய அரசு, ஒரு பெரும் நிறுவனத்தில் நடக்கும் பெருவாரியான ஆட்குறைப்பினை இனிமேலும் அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. இந்த பிரச்சனை நிலவும் அனைத்து மாநிலங்களின் அரசுகளையும் இப்பிரச்சனையில் குறுக்கிட்டு பாதிக்கப்பட்ட பணியாளார்களின் நலன்களைக் காக்க வேண்டுமென்று கோருகிறோம்.. குறிப்பாக பிற நிறுவனங்களும், இதுபோன்ற ஆட்குறைப்பு நடவடிக்கையில் ஈடுபடலாம் (.பி.எம். நிறுவனம் தனது பணியாளர்களை ஆட்குறைப்பு செய்வதாக வந்த பத்திரிக்கை செய்தியை சுட்டிக் காட்டுகிறோம்.) டி.சி.எஸ். ஆட்குறைப்பை விசாரிக்கவும், தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் பின்பற்றும் வரைமுறையற்ற ஆட்குறைப்புக் கொள்கையால் நிகழும் மனித உரிமை மீறல்களையும் தொழிலாளர் உரிமை மீறல்களையும் விசாரிக்க, மாநில அரசு நீதி விசாரணையைத் துவக்க வேண்டும். IT, ITES, BPO உள்ளிட்ட அறிவுசார் தொழில்துறைக்கான நிரந்தர தீர்ப்பாயம் ஏற்படுத்தப்பட்டு, குறிப்பிட்ட சில தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களிலிருந்து ஐ.டி. துறையினருக்கு விலக்களிக்கப்பட்டதை உரிய முறையில் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்.

நாஸ்காம் திறன் அட்டவணையின் மீதான ஐ.டி. தொழிலாளர்களின் பயத்தினடிப்படையில், அரசு ஐ.டி. தொழிலாளர்களின் தனியுரிமை பாதிக்கப்பட்டதை ஆய்வு செய்து, .டி. பணியாளர்களின் தேவைக்காக, வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்தைப் போன்றது ஒரு திட்டத்தைத் தொடங்க வேண்டும்.

(உண்மை அறியும் குழுவின் உறுப்பினர்கள்: திரு. பி.ஆர்.பி. பாஸ்கர், மூத்த பத்திர்க்கையாளர் மற்றும் மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர், திருவனந்தபுரம், முனைவர் விஜய பாஸ்கர், இணைப் பேராசிரியர், MIDS, சென்னை, வழக்குரைஞர் பாபி குன்னூ, சட்ட வல்லுனர், சேலம், சந்திரிகா ராதாகிருஷ்ணன், தகவல் தொழில்நுட்பவியலாளர் மற்றும் தொழிலாளர் உரிமை செயற்பாட்டாளர், சென்னை.)

06 – பிப்ரவரி – 2015 உண்மை அறியும் குழுவிற்காக


இந்த குழுவின் முழு அறிக்கை ஆங்கிலத்தில் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: Fact Finding Report on TCS IT Workers Layoff

Be Sociable, Share!

Press Statement: Investigations on TCS Layoff by Fact Finding Committee

February 9th, 2015 No comments

Chennai, Feb 06, 2015

Following media reports that Tata Consultancy Services, currently the largest of the IT majors, was contemplating massive layoffs and concerns voiced by the Forum for IT Employees (FITE) over the company asking employees with performance appraisals meeting or even exceeding its expectations to leave, a Fact-Finding Committee comprising persons from different walks of life was constituted to investigate the truths behind the lay-offs.

TCS Layoff2

Given the repeated press statements by TCS that the company was performing usual ‘involuntary attrition’ of non-performers/under-performers, our objective was to ascertain the profiles of terminated IT employees and their performance records while employed in TCS. Further we have evaluated the performance appraisal policy and practice in TCS and if the performance appraisal is fair and is it fairly applied? The committee has also examined applicability of labour laws and labour rights in IT industry given the flexible firing policy adopted by the industry.

Towards this end, the Fact-Finding Committee recorded the testimony of over 20 workers whose services have been terminated and collected surveys from 130 employees. We have also gathered evidence from senior IT employees who had deeper insight to resource management aspects of TCS.

From these testimonies, we find that a certain mid level section of employees in TCS at designations AST and ASC with an experience of atleast 7 years in the industry and 4+ years of employment in TCS have been targeted for the involuntary attrition. These individuals have received performance grades which meet company’s expectations and have not been placed in any improvement plan as prescribed by TCS’s policy. Further we evince, that performance appraisal bands in tandem with promotions and other perks are arbitrarily awarded to keep a large section of employees satisfied and are connected towards remuneration scale only. We have also found the performance appraisal to be discriminatory towards women employees who are likely to take maternity leave and unable to work long hours and late nights, a phenomenon being normalized by software industries. The performance appraisal and subsequent retrenchment process with an absence of effective grievance mechanism is a blatant violation of the core principles of Natural Justice enshrined within the Preamble of the Constitution of India. We deplore the lack of sensitivity by TCS in not only terminating the employment of the workers but labelling them as non-performers and thus creating impediments in future employability of these workers.

Evidence gathered by the Fact-Finding Committee clearly establishes that the ongoing restructuring is not a routine exercise, as TCS spokespersons are seeking to make out, but is a carefully crafted and implemented strategy to reduce its mid tier technical employees. Given the age and experience of these workers, they were experiencing a steady monthly income for some years and had made long-term financial commitments. Several employees were single member earning households and the sudden termination of service has completely upset their family budget. Given the sluggish labour market for this category of IT professionals and non-performance tag, finding suitable employment for these engineers is bound to be nightmare.

In the circumstances, we urge TCS to urgently review the decision to undertake large-scale retrenchment of middle-level employees. If, indeed, there is a case for restructuring of the staff pattern, the Company must do it in a transparent manner, taking the staff and government into confidence. In particular, it must remove the ambiguities in the performance appraisal process and make it fair by putting it on a scientific basis. The employees must be provided reasonable opportunities to make representations against any perceived injustice in their appraisal.

The State, which has a responsibility with regard to employment and labour welfare, must not remain a silent spectator in face of large-scale unjust retrenchment in a major industry. We appeal to all state governments concerned to intervene quickly to safeguard the interests of TCS employees; especially since there is an imminent risk of other employers also resorting to similar action (We draw attention to the imminent layoffs by IBM in media). We demand that the state initiate a judiciary probe into the TCS layoffs and the violations of labour and human rights in the flexible firing policy adopted by IT industries. We recommend constitution of permanent tribunal for knowledge based industries including IT, ITES, BPO call centres etc which must review the exemptions provided to the IT industry from certain labour laws with a view to protecting the legitimate interests of employees in this important sector.

In view of the fears and concerns of IT employees about the NASSCOM skill registry, the state must examine the violations of privacy of IT employees and must consider the possibility of establishing a mechanism, similar to that of employment exchanges, to cater to the needs of IT employees.

Fact finding committee members are

Mr. BRP. Bhaskar, Senior Journalist and Human Rights Activist, Thiruvananthapuram;

Dr. M.Vijayabaskar, Assistant Professor, MIDS, Chennai;

Adv. Bobby Kunhu, Legal Expert, Salem;

Ms. Chandrika Radhakrishnan, Software Professional and Labour Rights Activist, Chennai.

The complete report can be downloaded here: Fact Finding Report on TCS IT Workers Layoff

Be Sociable, Share!

Foxconn workers continue their struggle for right to livelihood

January 29th, 2015 No comments

Foxconn Workers Fast

Foxconn workers have been protesting since Foxconn India Pvt Ltd shut down its production since December 22, 2014. At stake is the livelihood of over 1700 permanent workers most of whom have been working since the inception of the plant in 2006. The workers continued their struggle by conducting a one day hunger fast in front of Chepauk on 27th of January, 2015. The fast was supported by CITU, the official union recognized by the management and LPF, the union earlier recognized by the management.

Since the announcement of closure, Foxconn has announced VRS settlement of Rs 2,80,000 in its first round and Rs 2,30,000 in its second round. While over 500 workers have opted for VRS, the majority of the workers have been unequivocal about their demand for a livelihood. While Foxconn has cited the closure of its customer Nokia as the reason to end production in Sriperumbudur, the workers refute that in the last 4 months, their production was being exported to Nokia plant in Vietnam. Stating that Foxconn was not dependent only on Nokia for producing mobile parts and that several major brands including Samsung, Sony and Apple were its customers, they asked why then cannot Foxconn continue its plant.

They also stated that a FIH plant was running in Sunguvarchathiram with 500 workers and producing set top boxes. Confirming this, Kannan, Kanchipuram District Secretary of CITU said “Foxconn India Pvt Ltd does not plan to leave India. They have created this new unit called Foxconn India Holding under which these permanent workers have been put and they are closing only this unit. We are asking the management to place these workers in other units of the company”. Kannan also stated that Foxconn has acquired land in Varanavasi, Kanchipuram stating their intention to expand their manufacturing in India.

The workers have been assembling in front of the gate every week since then, demanding the opening of the plant and their livelihood to be restored. The workers have been arrested by the police even as trilateral negotiations have been happening between Foxconn India Workers Union, State Labour Department and the management. The Labour Department is said to have asked Foxconn to keep the plant open for workers to show their attendance as the management has not followed due process in shutting the plant.

For majority of the workers, the salary they draw between Rs 7500 to Rs 15000 is crucial to maintain their family economy.

Be Sociable, Share!

Chennai Street Vendors Demand Rights on National Vendors Day

January 28th, 2015 No comments

20.1.15 அன்று சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகள் தினத்தை ஒட்டி பிரதிநிதிகள் கூட்டம் அமைப்புசாரா தொழிலாளர் சங்கத்தின் சார்பாக நடைபெற்றது. சென்னை மாநகராட்சி ஆணையாளருக்கு பிரதிநிதிகள் சார்பாக பின்வரும் பிரச்சனைகளை தீர்க்கக் கோரி கோரிக்கைகள் தரப்பட்டன.


சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகளின் தேசிய கொள்கையை ஒட்டி மத்திய மசோதா சட்டமாக்கப்பட்டு குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் பெற்று ஓராண்டு ஆகியும்

தமிழ்நாட்டில் அமல்படுத்தப்படாமல் உள்ளது.

25 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அல்லிகுளம் மூர்மார்க்கெட் பழைய பொருள் சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகளில் 131 பேருக்கு மட்டுமே இடம் ஒதுக்கப்பட்டு

கடைகள் கட்டப்படாமல் உள்ளன. விடுபட்ட 165 சிறுகடை வியாபாரிகளுக்கு இடம் ஒதுக்கப்படாமல் சென்னை மாநகராட்சி காலம் தாழ்த்தி வருகிறது.

அன்றாட தேவைக்கான பொருட்கள், மீன், உணவுப்பொருள், பூ, பழம், காய்கறி, கீரை, பிளாஸ்டிக் பொருட்கள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், சாலையோரங்களிலும் தெரு சந்து பூங்கா மற்றும் பொது அல்லது தனியார் பகுதியில் சைக்கிள், தள்ளு வண்டிகளிலும் வியாபாரம் செய்பவர்களே சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகள் ஆவர்.

கோயம்பேடு சிறுகடை வியாபாரிகளின் வாழ்வுரிமை அன்றாடம் கேள்விக்குறியாக உள்ளது. காசிமேடு மீன்பிடி துறைமுகத்தில் காலையில் கூடும் நூற்றுக்கணக்கான மீன் வியாபாரிகளான பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் அடிப்படை வசதிகளான குடிநீர்,கழிப்பிட வசதிகளின்றி அல்லல்படுகின்றனர்.


1. தேசிய கொள்கையின் படியும், மத்திய சட்டத்தின் படியும் சிறுகடை வியாபாரிகளின் கணக்கெடுப்பை சென்னை மாநகரிலும், தமிழ்நாடு முழுவதிலும் உள்ளாட்சி அமைப்புக்கள் மூலம் செயல்படுத்தி அத்தாட்சி அட்டை, இடம், கடனுதவி செயல்படுத்த வேண்டும்.

2. சாலையோர சிறுகடை வியாபாரம் செய்யும் ஒவ்வொருவரையும் கட்டாய பதிவு, அடையாள அட்டை வழங்குதல் கடைகளுக்கான உரிமைகள் – கடமைகள் அடிப்படை வசதி வங்கி கடன் ஆகியவற்றை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

3. தமிழ்நாடு முழுவதும் நகர சிறுவியாபாரிகள் குழு அமைக்கவும், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகள் திட்டம், குறை

தீர்த்தல், தகராறு தீர்த்தல் ஆகியவற்றை செயல்படுத்த வேண்டும்.

4. கடன் உதவி, காப்பீடு மற்றும் பிற சமூக பாதுகாப்பு திட்டங்கள் மூலம் சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகளை மேம்படுத்த வேண்டும்.

5. அல்லிகுளம் பழைய பொருள் சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகள் 296 பேருக்கும் இடம், கடை, கடனுதவி ஆகியவை உடனடியாக தரப்பட வேண்டும்.

6. காசிமேடு மீன்பிடி துறைமுகத்தில் அடிப்படை வசதிகளான குடிநீர், கழிப்பிடம்,சாலை வசதிகள் உடனே ஏற்படுத்தி தரப்பட வேண்டும்.

7. கோயம்பேடு சாலையோர சிறுகடை வியாபாரிகளுக்கும் தொழில் அங்கீகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

Be Sociable, Share!

New Year Gift to Labour – NVH workers attacked by management and arrested by police

January 3rd, 2015 No comments

Workers in NVH factory based in Irungattukottai, a supplier to Hyundai, find themselves struggling for their right to unionize and legally mandated 8 hour work time as the management continues to be belligerent and vicious in curtailing the workers’ rights. There are 800 workers in the factory according to ULF union out of which only 150 workers are permanent. Rest of the workers are deemed contract and trainee workers. In March 2013, the workers struck for 4 days unhappy with proposed wage increases(http://tnlabour.in/?p=1414). The workers had been promised Rs 20000 wage increase but were only given one fifth of the increase. The workers also felt dissatisfied as management threatened the prevailing workers’ committee to sign these wage agreement without implementing collective bargaining.

According to workers, the management has increased the work duration from 8 hours to 8.5 hours and with the timing of the transportation provided by the factory, the duration they spend in work premise is more than 9 hours. This is a prevalent practice in several of the factories in Sriperumbudur where these “extra” time is used for providing production related instructions and discussions. The workers also state that CCTV cameras are installed everywhere in the factory site including restroom facilities thus providing no privacy for the worker.

Lack of decent work conditions and inability of workers’ management to stand up to management tactics has led to the formation of union under ULF, United Labour Forum comprising both permanent and contract workers. The workers have pressed for recognition of the union and collective bargaining involving workers’ representatives.However, according to workers, the management has retaliated by suspending 13 workers and dismissing 5 workers. Permanent workers were also demoted and moved to unskilled work for unionizing efforts while contract workers were moved to core production.

The workers protested by stopping work and doing a sit-in strike on 2nd January. The retaliation by management took a physical turn with a video capturing a Korean official dragging a worker and imprisoning him at his feet and shouting at other workers. The video has generated outrage among the public, working class community and unions. While the media covered the event extensively, the state has intervened not by reprimanding and taking action against the management but by arresting workers.

More than 100 workers including 3 women participating in sit-in strike were arrested by the police at 3AM and have been placed in a marriage hall. Workers say that no action has been taken on the police complaint against the Korean official and they intend to continue their protest by going on a hunger strike.

Be Sociable, Share!

10 ஆண்டு சுனாமி நினைவஞ்சலி

January 2nd, 2015 No comments

26.12.14 வெள்ளிக்கிழமை அன்று 10ம் ஆண்டு சுனாமி தினத்தன்று நினைவஞ்சலி மனித சங்கிலி – உறுதியேற்பு நிகழ்ச்சி காலை 10.30 மணிக்கு முள்ளிக்குப்பம் சீனிவாசபுரம்
முள்ளிமாநகர் பட்டினப்பாக்கம், திருவான்மியூர் குப்பம், காசிமேடு மீன்பிடித் துறைமுகத்திலும் நடைபெற்றது. இந்நிகழ்ச்சிpயில் கடலோர மக்களுடன் மீனவர் பஞ்சாயத்துக்கள், கடலோர மக்கள் பாதுகாப்பு இயக்கம், ஊஊசுனு, இந்திய மீனவ மகளிர் தொழிற்சங்கம், தமிழ்நாடு உடல்உழைப்புத் தொழிலாளர் சங்கம்,Tsunami Anniversary Memorial பெண்ணுரிமை இயக்கம், கட்டடத் தொழிலாளர் பஞ்சாயத்து சங்கம், அமைப்பசாரா தொழிலாளர் கூட்டமைப்பு ஆகிய அமைப்புக்களின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டனர்.

நினைவஞ்சலி – உறுதியேற்பு நிகழ்ச்சியில் கீழ்கண்ட கோரிக்கைகள் பாதிக்கபட்ட மீனவர் – தொழிலாளர்களின் சார்பில் கோரப்பட்டன.
1. சுனாமி மறுவாழ்வு திட்டம் கடலோர அனைத்து மீன் – பிற அமைப்புசாரா தொழிலாளர்களுக்காக தேசிய பெண்கள் ஆணைய பரிந்துரைகளின்படி அமல்படுத்தப்பட வேண்டும். கடலோர பகுதிகளில் பாதுகாப்பான நிரந்தர குடியிருப்புகள் அடிமனைப்பட்டாவுடன் மக்களின் பங்கேற்புடன் வாழும் இடங்களில் அமல்படுத்த வேண்டும்.
2. அ. குடிசைப்பகுதிகளை அகற்றி நகரைவிட்டு துரத்தும் நவீன தீண்டாமையை கைவிட வேண்டும். வீடற்ற மீனவ பிற அமைப்புசாரா தொழிலாளர்களுக்கு வீட்டு  வசதி, குடிசைப்பகுதிகளுக்கு
அடிமனைப்பட்டா, மின்சாரம், சாக்கடை, கழிப்பிடம், குடிநீர், சாலை, குடிசைமாற்று வாரிய குடியிருப்புகள் சொந்தமாக்குதல் அமல்படுத்த வேண்டும்.
ஆ. குடிசைப்பகுதிகளுக்கு பட்டா வழங்க ஏதுவாக ராஜீவ் குடியிருப்பு திட்ட மசோதா (2011) சட்டமாக்கப்பட வேண்டும்.
3. காசிமேடு மீன்பிடி துறைமுகத்தில் பழைய வார்பை புதுப்பிக்கவும் மீன் – வலை படகு கட்டுதல், தொழிலாளர்களுக்கு அடிப்படை வசதிகளான குடிநீர் கழிப்பிடம் ஓய்வறை அமைக்கப்பட
4. தென் சென்னையில் மீன் தொழிலை பாதிக்கும் பசுமை வழிச்சாலை திட்டத்தை அரசு கைவிட வேண்டும்.
5. கடலோர மக்களுக்கு நில உரிமை, குடியிருப்பு உரிமை, கடல் வளங்கள் மீதான உரிமைகளை உறுதி செய்ய மத்திய சட்டம் இயற்ற வேண்டும்.
6. தமிழக மீனவர்கள் பிரச்சனையை தீர்ப்பதற்கு கச்சத்தீவு மீட்க ப்பட்டு இந்திய – இலங்கை  இடையில் கடற்பரப்பு பொதுவாக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு இழப்பீடு
7. கடலோரத்தில் இறால் பண்ணைகள். அணுமின் நிலையங்கள், அனல்மின் நிலையங்கள் மற்றும்  மாசுபடுத்தும் தொழில்கள் அமைப்பதை தடை செய்ய வேண்டும்.
8. மீனவர் நலவாரியத்தை  அமைப்புசாரா தொழிலாளர் நல வாரியத்தில் பதிவு செய்த மீனவ தொழிலாளர்களையும் மீனவர்  நலவாரியத்தில் பதிவு செய்து விபத்து, இயற்கை மரணம், திருமணம், கல்வி உதவி  போன்றவற்றிற்கு விரைந்து பணப்பயன்கள் வழங்கிட வேண்டும்.
9. மீன் வியாபாரம் செய்யும் பெண்களுக்கு போக்குவரத்து, கடன் உதவி செய்து தரப்பட வேண்டும்.

Be Sociable, Share!

Filthy Report – Report on manual scavenging and contract workers in JNU Campus

December 23rd, 2014 No comments

While institutions such as JNU are bedrock of alternate politics much needed in the onslaught of conservative neoliberalism and fascism, the plight of manual workers in these campuses bespeak the glaring gaps in translation of these active politics into the materialistic realities of the working class. All India General Kramgar Union’s JNU unit and students have released a hard hitting report  on the vulnerable working conditions of the workers who maintain the JNU campus  including contractual employment and unsafe work environment.

Source: Filthy Report

Source: Filthy Report

The report titled ‘Filthy Report” specifically focuses on the contract dalit manual scavengers employed and exploited in the JNU campus. Documented deaths of  hundreds of manual scavengers  have highlighted the demeaning form and highly unsafe working conditions of manual scavenging and has spawned political struggles calling for abolition of manual scavenging and rehabilitation of workers involved in manual scavenging. In a political environment where reservation is being seen as appeasement to marginalized, the workers involved in manual scavenging continue to be drawn from specific scheduled castes and face discrimination. The report highlights the invisibility of the work, caste and the workers in this dehumanizing work and document technological solutions which can replace manual scavenging. However, in an India which is supposedly yet to unleash its technological prowess and continues to draw upon mythological technological past in its quest for its place in the global politics, the technological solutions to manual scavenging will always be invisible as long as oppressed classes provide their labour for exploitation.

The report also minces no words in the superficiality of ‘swachha bharatiya abhiyan’ which has no words or actions for lakhs of dalit workers involved in sanitary work who are employed as contract workers and have no social security whatsoever. The report documents the plight of a contract worker in JNU campus who was forced to go to private hospital for a work related injury with no ESI and no obligation by either the permanent employer(JNU) or the contractor. This is the reality of 94% of the Indian workforce even as NDA Government continues to push its ‘labour reforms’  to ‘liberate’ the rest of the 6% of the workforce so they may join their brethren.

The reporters have called for the following demands to JNU administration as the principal employers of the workers:

  • Abolishing manual scavenging and hazardous cleaning of sewers and septic tanks in JNU campus
  • Use of modern technology (like suction machine, jetting machines etc.) for cleaning of sewers and septic tanks.
  • Rehabilitation of all sewage workers in JNU
  • Providing all protective and safety equipment as specified in The Prohibition of Employment as Manual Scavengers and Their Rehabilitation Rules of 2013. Providing safety gloves (rubber), safety gumboots and facemasks to all sanitation workers in JNU.
  • Providing medical facility to all workers in JNU

The complete report is available here for download.


Be Sociable, Share!