மீட்டெடுப்போம் வேலை நிறுத்த உரிமையை – எஸ்.சம்பத்

இந்திய தொழிலாளி வர்க்கம் கடுமையான சவால்களை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் நேரமிது. மத்தியில் ஆளுகின்ற பிஜேபி மோடி அரசு தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள், தொழிற்சாலை சட்டங்கள், தொழிற்சங்க சட்டம் போன்ற பல சட்டங்களில் பெரிய அளவிலான திருத்தங்களை மேற்கொண்டு, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக நாற்பதிற்கும் மேலான சட்டங்களை நான்கைந்து சட்டங்களுக்குள் சுருக்கி அமைக்க முனைப்புடன் செயல்பட்டு வருகிறது.

எட்டாக்கனியான பணி நிரந்தரம்

தனியார் நிறுவனங்களில் ஒப்பந்த முறை பணி என்பது தற்போது மத்திய, மாநில அரசு பொதுத் துறைகளுக்கும் பரவிவிட்டது. ரயில்வே மற்றும் சாலைப் போக்குவரத்துப் பணிகளை சிறு சிறு பகுதிகளாக பிரித்து ஒப்பந்த பணிகளாக தனியார்களிடம் விடும் நடவடிக்கை என்பது அதிகரித்துள்ளது. அதன் காரணமாக பணி நிரந்தரம் என்றால் என்ன என்ற கேள்வி எழும் நாட்கள் வெகு தொலைவில் இல்லை.

போராடும் உரிமை முடக்கப்படுகிறதா?

தமிழ்நாடு அரசு போக்குவரத்துக் கழகங்களில் ஊதிய ஒப்பந்தம் முடிந்து பல மாதங்கள் ஆன நிலையில் புதிய ஒப்பந்தத்தை வலியுறுத்தியும், 3 ஆண்டுகளாக நிலுைவயிருக்கும் பணிமுடிவு பயன்களை உடனடியாக தீர்க்க வலியுறுத்தியும், சட்ட நடைமுறைகளுக்குட்பட்டு பல்வேறு போராட்டங்கள், இயக்கங்கள் நடத்தியபின்னரும் தீர்வு வராத நிலையில், பெரும்பான்மை தொழிலாளர்களை கொண்டிருக்கிற தொழிற்சங்க சம்மேளனங்களின் கூட்டமைப்பு சார்பில், தொழிற் தாவாச் சட்டத்தின் கீழ் முறையான முன்னறிவிப்பு கொடுத்து கடந்த மே 15, 16 ஆகிய இரண்டு நாட்களில் தமிழகத்தில் போக்குவரத்துக் கழக தொழிலாளர்கள் வேலை நிறுத்தம் மேற்கொண்டனர்.

உடனடியாக வழக்கறிஞர் ஒருவர் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை அமர்வு முன்பாக பொது நல வழக்கு ஒன்று தொடர்ந்து போக்குவரத்துக் கழக தொழிலாளர்களின் வேலை நிறுத்தத்திற்கு தடை விதிக்க வேண்டுமெனவும், வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடுபவர்கள் மீது எஸ்மா சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென உத்திரவிடவும் வேண்டினார். (இந்த இடத்தில் ஒன்றை கவனிக்க வேண்டும். எஸ்மா என்பது மத்திய பாராளுமன்றம் இயற்றிய சட்டம், அதை மாநிலத்தில் பிரயோகிக்க வேண்டுமெனில் 6 மாதத்திற்கொருமுறை சட்டமன்ற அனுமதிபெற்று அதற்கான அதிகாரத்தை மாநில அரசு புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறிருக்க ஒருபுறம் தொ.தா.சட்ட விதிகளுக்கிணங்க முறையான முன்னறிவிப்பு கொடுத்து, சமரச அலுவலர் தலையிடாத சூழலில் வேலை நிறுத்தம் மேற்கொள்ளும் தொழிற்தாவாச் சட்ட வரம்பினுள் இருக்கும் தொழிலாளர் மீது எஸ்மா சட்டத்தை பிரயோகிக்க முடியுமா? என்ற கேள்வியும், தனியொரு நபர் தனக்கோ, மற்றவர்களுக்கோபொதுவாகவோ தேவைப்படும் நிவாரணத்தை கோருவதை விடுத்து, குறிப்பிட்ட சட்டத்தை பிரயோகப்படுத்து என அரசிற்கு உத்திரவிடு என நீதிமன்றத்திடம் வேண்டுகை வைக்க முடியுமா? என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. தனிநபர் சட்டமன்ற அதிகாரத்தை எடுத்துக் கொள்கிறாரா? நிர்வாக அதிகாரத்தை எடுத்துக் கொள்கிறாரா? என்கிற விவாதத்திற்குரிய கேள்வியும் எழுகிறது.)

இரண்டாம் நாள் வேலை நிறுத்தத்தின் போது ஒருபுறம் 3 தமிழக அமைச்சர்கள் தலைமையில் தொழிற்சங்கங்களுடன் பேச்சு வார்த்தை நடந்தது. மறுபுறம் மேற்சொன்ன வழக்கு நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தது. இரண்டு, மூன்று சுற்றுகள் பேச்சு வார்த்தைக்கு பிறகு அரசு தரப்பில் முதல் கட்டமாக ஓய்வு பெற்றவர்கள் நிலுவைகளை தீர்க்க 1250 கோடி ஒதுக்குவதாக வாக்குறுதி அளித்ததை தொடர்ந்து வேலை நிறுத்தத்தை ஒத்தி வைப்பதாக தொழிற்சங்கங்கள் அறிவித்தன. இதன் நடுவில் உயர்நீதிமன்றமும் வேலை நிறுத்தமும் அடுத்த நாள் தொடரா வண்ணம் தடை பிறப்பித்ததோடு, ஏன் எஸ்மா சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை மேற்கொள்ளக் கூடாது என்ற கேள்வியையும் எழுப்பியிருந்தனர்.

போக்குவரத்துத் தொழிலாளியின் பொது நல வழக்கு

இந்த நிகழ்வுகள் செய்தித்தாள்களில் செய்தியாக வந்ததை பார்த்த, பல வருடங்களுக்கு முன்பாக போக்குவரத்துக் கழகத்தில் ஓட்டுனராக பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற திரு மாயாண்டி சேர்வை என்பவர், மேற்சொன்ன வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள் இருவரின் பெயரையும் முகவரியில் குறிப்பிட்டு அஞ்சல் அட்டை ஒன்றை எழுதி உயர்நீதிமன்றத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார். அதில் 24 மணி நேர சுழற்சியில் மழை, வெயில் என பாராது பேருந்து பணியாற்றும் தொழிலாளியை நோக்கி எஸ்மா சட்டம் பாயும் என தெரிவிக்கும் நீதிமன்றம், ஓய்வு பெற்ற பின் அந்த தொழிலாளி எந்த பணமும் கிடைக்காமல் சாகச் சொல்கிறதா? அவனுக்கு என்ன பிரச்சனை இருக்கிறது, ஏன் ஓய்வு கால பணப் பயன்கள் பட்டுவாடா செய்யப்படவில்லை? என நிர்வாகத்தை அல்லவா கேள்வி கேட்டிருக்க வேண்டும் என்கிற தொனியில் அவரது கடிதம் அமைந்திருந்தது.

அதைக் கண்டு துணுக்குற்ற நீதிமன்றம், அந்த அஞ்சல் அட்டையையே தாமாக முன்வந்து எடுத்துக் கொள்ளும் பொது நல வழக்காக எடுத்துக் கொண்டது. நீ.பே.(மஅ)எண் 10126/2017 என எண்ணிடப்பட்டு தொழிற்சங்கங்களையும் எதிர்மனுதாரர்களாக இணைத்துக் கொள்ள நீதிமன்றம் நோட்டீஸ் வழங்கியது. 10 தொழிற்சங்க சம்மேளனங்கள் அதில் எதிர் மனுதாரா்களாக இணைந்து கொண்டனர். 2 சுற்று விசாரணைக்குப் பிறகு வழக்கு சென்னை பிரதான அமர்விற்கு மாற்றப்பட்டது. அங்கு சுமார் 6 விசாரணைக்குப் பிறகு அரசு ஓய்வு பெற்றவர்களின் தொகைகளை 07/10/2017ற்குள் தீர்வு செய்ய வேண்டும் என்கிற இடைக்கால உத்திரவுடன் 22/09/2017ற்கு ஒத்தி வைத்துள்ளது.

அரசு ஊழியர்கள் வேலை நிறுத்தமும், நீதிமன்ற தலையீடும்

சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு மற்றும் நீதிபதிகளுக்கு பழைய பென்சன் திட்டம் என்றிருக்கும் போது, 2003ற்கு பின்னர் சேர்ந்த பணியாளர்களுக்கு மட்டும் புதிய ஓய்வூதியத் திட்டமா? புதிய ஓய்வூதியத் திட்டத்தை கைவிடு, 7 வது ஊதியக் குழு பரிந்துரையின்படி மாநில அரசு பணியாளர்களுக்கு சம்பளத்தை மாற்றியமை என்கிற கோரிக்கைகளின் மீது ஏறக்குறைய ஓராண்டிற்கும் மேலாக பல்வேறு இயக்கங்கள் நடத்தியும் பயனில்லாத நிலையில், அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்கள் தொழிற்சங்க கூட்டமைப்புகள் முடிவு செய்து கடந்த 08/09/2017 முதல் வேலை நிறுத்தத்தை தொடங்கினர்.

உடனடியாக தற்போதும் மற்றொரு வழக்கறிஞர் ஒரு பொது நல வழக்கை தொடர்ந்ததில், உயர்நீதிமன்றம் அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்களின் வேலை நிறுத்தத்திற்கு தடை விதித்துள்ளது. அதன் பின்னரும் வேலை நிறுத்தம் தொடர்வதால், நீதிமன்ற அவமதிப்பு என ஏன் கருதக்கூடாது என தொழிற்சங்க தலைவர்களுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியதோடு, நீதிமன்றம் முன்பாக ஆஜராக உத்திரவிட்டது. நீதிமன்றம் முன்பாக ஆஜரான ஜாக்டோஜியோ கூட்டமைப்பு தலைவர்கள் அவர்கள் தரப்பு நியாயங்களை பட்டியலிட்டு பிரமாண உறுதியுரை தாக்கல் செய்த போதிலும், ஒருபுறம் அரசிடம் விளக்கம் கேட்டும், மறுபுறம் உடனடியாக வேலை நிறுத்தத்தை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என கடுமையாக உத்திரவிட்டதால் அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்கள் வேலை நிறுத்தம் முடிவிற்கு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது.

இவற்றின் பின்னணியில் அரசியலமைப்புச் சட்ட உறுபு 19(1)(b)(c) அளித்துள்ள ஒன்று கூடி உரிமைகளை கோரும் உரிமை பறிக்கப்படுகிறதா? இதன் மீது அகில இந்திய தொழிற்சங்கங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது குறித்து விவாதிக்கும் வகையில் சில கருத்துக்களை பார்ப்போம்.

பொதுவாக அனைத்து தொழிற்சாலைகள் சார்ந்த தொழிலாளர்கள் தொழிற் தாவாச் சட்ட வரம்பிற்கு உட்பட்டு வருவார்கள். அரசு ஊழியர்கள் அரசின் பணிவிதிகளின் கீழ் கட்டுப்பட்டவர்கள் என்ற வைகயில் வைக்கப்படுவார்கள். வேலை நிறுத்தம் என்பது சட்டப்படியான உரிமை என அரசு ஊழியர்களுக்கு சொல்லப்படவில்லை என்ற போதிலும் தார்மீக ரீதியாகவும், சமத்துவ அடிப்படையிலும் எவ்வித உரிமையும் கிடையாது என டி.கே.ரெங்கராஜன் மற்றும் சிலர் தமிழ்நாடு அரசு என்ற (இனிமேல் டி.கே.ரெங்கராஜன் வழக்கு என சுருக்கமாக குறிப்பிடப்படும்) வழக்கு தீர்வில் சொல்லப்பட்டதும் விவாதத்திற்குரிய ஒன்றாகும்.

டி.கே.ரெங்கராஜன் வழக்கு தீர்வானது தொழிற்தாவாச் சட்டம் 1947 மற்றும் தொழிற்சங்க சட்டம் 1926 ஆகியவற்றின் வகையங்களை முற்றிலும் புறந்தள்ளிய வகையில் அமைந்தது. மேலும் இது சர்வதேச தொழிலாளர் மாநாடுகளின் தீர்மானங்களையும் உடன்படிக்கைகளையும் புறந்தள்ளியதாக அமைந்தது. 2003ல் தமிழ்நாடு அரசு ஊழியர்கள் வேலை நிறுத்தத்தின் போது சுமார் 1.5 லட்சம் பணியாளர்கள் வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டனர். இதை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட வழக்கில் பணியாளர்களை மீளப் பணியமர்த்திக் கொள்ள உத்திரவிட்ட போதிலும், இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தாமாகவே முன்வந்து அரசு ஊழியர்களுக்கு வேலை நிறுத்த உரிமையில்லை என்ற கருத்தை பதிவு செய்தது. முன்னதாக பல தீர்வுகளில் வேலை நிறுத்த உரிமை குறித்து இதே உச்ச நீதிமன்றத்தில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

தொழிற்சாலைகளைப் பொறுத்தவரை தொழிலாளர்கள் தொடர்ந்து பல இயக்கங்கள் நடத்திய பின்னரும், அவர்களின் கோரிக்கை ஏற்கப்படாவிட்டால், அவர்களின் கடைசி ஆயுதமாக வேலை நிறுத்தம் என்பது தவிர்க்க இயலாது என்பதும், அவர்களுக்கு தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் அத்தகைய உள்ளார்ந்த அர்த்தம் பொதிந்த உரிமையை வழங்கியுள்ளது என பாங்க் ஆப் இந்தியா டி.எஸ்.கேலவாலா (1990 (4) SCC 744) என்ற வழக்குத் தீர்வில் உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு தெளிவு படுத்தியுள்ளது.

பி.ஆர்.சிங் இந்திய அரசு (1990 Lab IC 389-396 SC) என்ற வழக்குத் தீர்வில் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர் அஹ்மாதி கருத்து தெரிவிக்கையில், தனி தொழிலாளியை விட தொழிலாளர்கள் ஒன்றிணைந்து தொழிற்சங்கமாக கோரிக்கை வைக்கிறபோது, கூட்டுப்பேர உரிமையில் அவர்கள் பலம் ஓங்கியிருக்கும். அதே சமயம் அவர்களின் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி சட்டப்படி வேலை, மெதுவாக இயக்குதல், உள்ளிருப்பு வேலை நிறுத்தம், மற்றும் வேலை நிறுத்தம் போன்றவற்றை நிர்வாகம் தடைசெய்யுமானால், அவர்களின் கோரிக்கை மீதான சமரச பேச்சு வார்த்தையில் கூட்டுப் பேர உரிமையின் சக்தி குறைக்கப்பட்டதாக ஆகிவிடும் என தெரிவித்துள்ளார்.

குஜராத் ஸ்டீல் டியூப்ஸ் அதன் மஸ்தூர் சபா (AIR 1980 SC 1896) என்ற வழக்கு உச்ச நீதிமன்றத்தின் 3 நீதிபதிகள் அமர்வினால் விசாரிக்கப்பட்டது. அதன் தீர்வில் நீதியரசர் பகவதி கருத்துத் தெரிவிக்கையில் வேலை நிறுத்த உரிமை என்பது தொழிலாளர்களின் கூட்டுப்பேர உரிமையுடன் உட்பொதிந்த உரிமையாகும் என்றார். மேலும் இந்த உரிமையானது தொழிற்தாவாச் சட்டங்களினால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதுடன் ஒரு சமூக நீதிசார்ந்ததும் ஆகும் என்றார். இவ்வாறு 3 நீதிபதிகள் அமர்வில் சொல்லப்பட்ட தீர்வை 2 நீதிபதிகள் தீர்வு எவ்வாறு முற்றிலும் புறந்தள்ள முடியும் என்கிற கேள்வியும் எழுகிறது.

மேலும் தொழிலாளர்களின் வேலை நிறுத்த உரிமை என்பதே முதலாளிகள் தங்களின் உரிமை என கருதிக் கொள்கிற கதவடைப்பு என்பதிலிருந்து பிறந்தது என காயர்பிட்டா எஸ்டேட் ராஜமாணிக்கம் (1960 II LLJ 275 SC) என்ற வழக்குத் தீர்வில் நீதியரசர் கஜேந்திரகட்கர் தெரிவிக்கிறார். துரதிருஷ்டவசமாக தொழிலாளர்கள் வேலை நிறுத்த உரிமையை கடுமையாக சாடிய டி.கே.ரெங்கராஜன் வழக்குத் தீர்வில் கதவடைப்பு தொடர்பாக எவ்வித கருத்தும் தெரிவிக்கப்படவில்லை.

தொழிற்தாவாச் சட்டம் 1947ல் 15 நாட்கள் முன்னறிவிப்பு கொடுத்து வேலை நிறுத்தம் மேற்கொள்ளலாம் என சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதை தவிர தொழிற்சங்கச் சட்டம் 1926ன் பிரிவுகள் 18(xiii) மற்றும் 19(xiv) ஆகியவற்றில் தொழிலாளர்கள் தங்கள் சமூக பொறுப்பிலிருந்து விலகி நின்று வேலை நிறுத்தம் செய்வது பற்றி விவரிக்கிறது.

சர்வதேச உடன்படிக்கைகளின் படியான உரிமை

இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு சர்வதேச தொழிலாளர் உடன்படிக்கையில் இந்தியாவும் பங்கேற்று ஒப்பமிட்ட நாடு என்ற அடிப்படையில், அதன் தீர்மானங்களுக்கு கட்டுப்பட வேண்டும். அந்த சர்வதேச பிரகடனத்தின் 87 வது சரத்தானது ஒன்று கூடும் உரிமை பற்றியும், உரிமையை பாதுகாக்க ஒருங்கிணப்பது பற்றியும் தெரிவிக்கிறது.

தவிர பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாச்சார உரிமைகள் பற்றிய சர்வதேச உடன்படிக்கையின் உறுபு 8(1)(d)யில் அதில் பங்கேற்ற நாடுகள் அதன் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகளை பாதுகாக்கிற வகையில் செயல்பட வேண்டும் என தெரிவிக்கிறது.

முடிவுரை

2003ம் ஆண்டு சுமார் 1.5 லட்சம் அரசு ஊழியர்கள் பணிநீக்கத்தின் மீது உச்ச நீதிமன்றம் தலையிட்டு அவர்களை மீளப் பணியமர்த்திக் கொள்ள சொன்னவுடன் அப்போதைக்கு அதுவே மிகப்பெரிய நிவாரணம் என்கிற அடிப்படையில் அகில இந்திய தொழிற்சங்க சம்மேளனங்கள் டி.கே.ரெங்கராஜன் மற்றும் சிலர் தமிழ்நாடு அரசு என்ற (2003 SOL Case No.429) என்ற வழக்குத் தீர்வில் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர்கள் எம்.பி.ஷா மற்றும் .ஆர்.லட்சுமணன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு வேலை நிறுத்தம் என்பது அடிப்படை உரிமை ஆகாது என தெரிவித்த தீர்வின் மீது சீராய்வு மனு அல்லது, தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை முன்னிறுத்தி அதன் மீதான அர்த்தம் கொள்வது (interpretation) குறித்து 3 அல்லது 5 நீதிபதிகள் அமர்வின் முன்பாக கொண்டு செல்ல தவறிவிட்டன என்றே சொல்ல வேண்டும்.

அதுதான் இன்றைக்கு முதலாளித்துவ நிலைப்பாட்டிற்கு மிக ஊக்கமளிப்பதாக அமைந்துவிட்டது என்பதுடன், தொழிலாளர்களின் ஒன்று கூடும் உரிமை, இயக்கங்கள் நடத்துவதற்கான உரிமைகள் மீதெல்லாம் கேள்வி எழுப்பும் நிலையை தோற்றுவித்துவிட்டது. சமீபத்தில் ஜே.கே.டயர்ஸ் நிறுவனத்தில் ஆலை முன்பாக தொழிலாளர்கள் அணிதிரள்வதையே நீதிமன்றம் தடை செய்திருக்கிறது.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட உறுபு 13(2)ல் இந்த பாகத்தின் கீழ் அளிக்கப்பட்டுள்ள உரிமைகைள குறைக்கக் கூடிய அல்லது பறிக்கக் கூடிய எந்தச் சட்டத்தையும் அரசு உருவாக்கக் கூடாது. அப்படி மீறி உருவாக்கப்படும் சட்டம் எதுவும் செல்லத்தக்கதல்ல என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதை முன்னிறுத்தி அரசியலமைப்புச் சட்டம், தொழிற்தாவாச் சட்டம், தொழிற்சங்க சட்டம் ஆகியவை அளித்துள்ள குறைந்தபட்ச போராடும் உரிமையை மீட்டெடுக்க இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் 3ற்கு மேற்பட்ட நீதியரசர்கள் அமர்வில் சீராய்வு கேட்டு அகில இந்திய தொழிற்சங்க சம்மேளனங்கள் மனுச் செய்ய வேண்டும்.

(கட்டுரையாளர் தமிழ்நாடு அரசு போக்குவரத்துக் கழக பணியாளர்கள் சம்மேளனம் என்கிற அமைப்பின் மாநில நிர்வாகி)

Posted in Analysis & Opinions, Featured, Public Sector workers, Workers Struggles, தமிழ் | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

நீட் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாகத் தொழிலாளர்கள்!

நீட் (National Eligibility and Entrance Test-NEET) என்று குறிப்பிடப்படும் மருத்துவக் கல்விக்கான மத்தியத்துவப்படுத்தப்பட்ட தேர்வு முறைக்கு எதிராக நடக்கும் போராட்டங்கள் தமிழகத்தைக் குலுக்கி வருகின்றன. நீட் தேர்வுக்கான பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு மிகவும் கடுமையானதாக இருக்கிறது. தமிழ்நாடு அரசு நீட்டுக்கு எதிர்ப்பு காட்டிவந்ததிலிருந்து பின்வாங்கியது. மாநிலத்தில் உள்ள மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சேர்க்கை நடப்பதற்கான ஒரே முறை நீட் மதிப்பெண்தான் என்று ஒப்புக்கொண்டது. இப்படியாகக் கொள்கை மாற்றம் நிகழ்ந்தது அனிதாவின் தற்கொலைக்குக் காரணமாயிற்று. மருத்துவப் படிக்கும் கனவில் இருந்த அனிதா, நீட் முறையில்தான் தேர்வு என்பதால் கலைந்துபோன கனவினால் தற்கொலை செய்து கொண்டார். அனிதா 12 ஆம் வகுப்புத் தேர்வில் 96 சதம் மார்க் எடுத்திருந்தார். ஆனால், நீட் முறையில் 720 மார்க்கிற்கு அவர் எடுத்தது 86 மட்டுமே. நீட் தேர்வு முறை என்பது ஒரே கேள்விக்குப் பல பதில்கள் கொடுத்து சரியானதைத் தேர்ந்தெடுக்கச் சொல்லும் முறையாகும். இதன் காரணமாக, அனிதாவிற்கு மருத்துவம் படிக்கும் தகுதி இல்லாது போயிற்று. மக்கள் மத்தியில் நீட்டுக்கு எதிராக இருந்த எதிர்ப்பை அனிதாவின் தற்கொலை தூண்டிவிட்டது. மாணவர்கள், கல்வியாளர்கள், தொழிலாளர்கள் தெருவில் திரண்டனர். நீட்டை உடனடியாகத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று போராட ஆரம்பித்தனர். இருந்தபோதும், நீட்டின் அடிப்படையில் மருத்துவக் கல்விக்கான மாணவர் சேர்க்கையை அரசு நடத்த ஆரம்பித்தது. வேலூரின் CMC மருத்துவமனை மட்டும் நீட் அடிப்படையிலான தேர்வு முறையில் இருந்து விலகிக்கொண்டது. மருத்துவ மாணவர்களுக்கான இடங்கள் இந்த ஆண்டு நிரப்பப்பட மாட்டாது என்று CMC அறிவித்தது.

நீட்டின் எதிர்மறை விளைவுகள் என்ன என்பது ஏற்கனவே புலப்பட ஆரம்பித்துவிட்டது. கடந்த ஆண்டைக் காட்டிலும் மிகக் குறைவான கிராமப்புர மாணவர்கள்தான் மருத்துவப் படிப்பிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளனர். மாநிலத்தில் என்ன அரசியல் நடக்க வேண்டும் என்பதை மத்திய அரசு தீர்மானிக்கும் என்றால், எத்தகைய பேரழிவு ஏற்படும் என்பதற்கான சிறந்த உதாரணம் நீட்தான்.

Continue reading

Posted in Analysis & Opinions, Featured, Working Class Vision, தமிழ் | Tagged , , | Leave a comment

NEET protests : Workers come out in support of students

Tamilnadu has been rocked by protests against the imposition of a centralized medical admission process through NEET (National Eligibility and Entrance Test). Even though public opposition to NEET was overwhelming, Tamilnadu Government retracted its opposition to this process and accepted NEET score as the criteria for admissions into medical colleges in the state. This policy shift, led to the suicide by Anita, a medical aspirant who lost admission because of the change in rules. Anita had aced her 12std matriculate exam with over 96%, but could only score 86 out of 720 in NEET, which is a multiple choice entrance format. This had made her ineligible to get a medical seat. Her suicide has galvanized public opinion and brought students, educationist and workers to the streets demanding the immediate repeal of NEET. However, the state has gone ahead with the NEET based admission process, with only CMC vellore, opting out of the process leaving all its seats vacant for the year.

The adverse impact of NEET is already visible with rural admission to medical seats falling alarmingly from previous years. NEET is a texbook example of the devastating mistakes that can arise when center dictates the policies of the state. It is especially fatal for a state like Tamil-Nadu which had a progressive stance on education where it wanted its majority of student population to go to colleges for higher education. As [1] notes, by contrasting the state level education policies of Karnataka and Tamil Nadu it becomes clear that whether Karnataka wants to “funnel outmajority of people in class 12 (with a pass percentage of 52%) so that a rupture between skilled and un-skilled labour gets created already via the education process, Tamil Nadu  on the other hand  has a class 12 pass percentage of 92 percent. It’s education policies with all it’s limitations are based on the premise that  majority of its youth has a chance to go to colleges and graduate. This is why Tamil Nadu examinations do not have the flavour of entrance tests as its objective was not to “filter outthe majority of the populace from obtaining quality education.  

This is why NEET and such multiple choice questions (MCQ) exams , which requires specialized training is a blow to majority of students in Tamil Nadu who want to pursue medical careers. Exams like NEET require not only an advanced school syllabus but also specialized training in clearing such exams. Such training requires time, financial resources on part of the student and hence the channel that leads to medical career becomes so narrow that majority of the rural poor are automatically funneled out of it. Anitha who took on the central government by placing her faith in judiciary fought till the end to pursue the career she dreamt of and richly deserved . Her suicide (which like suicides of  millions of farmers is another example of institutional killing) brought out masses on the streets of Tamil Nadu .   

Every state in India has a state board and state education system. This is a consequence of the rights guaranteed to every state under constitution which had left health and education under the ambit of the state government. When in 1960, there was a clamour for nation-wide standardization of education,  Kothari commission was convened  and it recommended that education remain with the state.  This is imperative for a country like India as different states have widely differing socio-economic, cultural and linguistic compositions. 

It was in 1976, during the time of emergency when the then prime-minister Indira Gandhi brought the education  under the concurrent list which means both states and the center can amend the education policies. By drawing a subject into the concurrent list, the States lose their authority over policy as legislation of the central government will over ride state legislations. Even if a State government decides to make an exception, it would require the consent of the President of India, who will only act on the advise of the Central government. In this case, tamilnadus resolution seeking exemption from NEET, did not receive the presidential consent. In a country governed by neo-liberal ethos and political hegemony of a ruling party, a state is dependent on the good-will of the center in a variety of ways and hence a subject being in a concurrent list implies that center can easily dictate the policies and state governments will often be forced to comply.  

One of the reasons why the left movement is at a low ebb in this country is because various the student movements in the country are isolated from the struggles of the working class.[2] In this light it was a welcome development when the  section of the working class came out in numbers to protest against NEET and condemn the institutional killing of Anitha.   Pricol workers in Coimbatore who continue to fight against the state for release of their two comrades,, workers affiliated to AICCTU in Sriperumbadur , Sanmina workers who are fighting the long battle against the management [3], workers of the MRF factory  as well as various unions affiliated to IT workers protested.  

These protests emphasized the inequality in society along class and caste lines, which will only be exacerbated and exploited further by the NEET exam. In the IT industry in particular, social (and hence class
and caste-based) connections are often vital to rise beyond the level of manager. The NEET exam will only make it harder to rise in this system, by weakening schemes that ensure social justice to oppressed
sections of society in Tamilnadu. Moreover, by increasing the importance of private coaching institutes it will dilute public education further, thus advancing the neoliberal agenda ofprivatizing education.

This slideshow requires JavaScript.

Policies like implementation of NEET must be understood in the larger context of New education policy [4] which is relentlessly pursued by this government which on one hand will turn quality education into an expensive commodity and on the other hand ensure that education as a means to climb social ladder will be removed so that a son or daughter of a worker remains a worker. NEET is at the intersection of Education and Health care. By commercializing medical education and increasing the costs of entry, the health sector will also face increase pressure to become privatized to bring in return on investments made by medical students. It will enhance institutional discrimination as it will price out education and health care for the rural, oppressed and marginalized communities. Only a sustained resistance by a combined movement of students and workers will ensure that this does not happen.

[1] https://thewire.in/175230/tamil-nadu-education-neet-education-karnataka-coaching-graduates/

[2]http://tnlabour.in/automobile-industry/3688

[3]http://tnlabour.in/factory-workers/5802

[4] http://tnlabour.in/workers-struggles/3611

Posted in News, Working Class Vision | Tagged , , , , , | Leave a comment

விப்ரோ நிர்வாகம் நெருக்கடி கொடுத்த போதும் வேலையை விட மறுப்பு! வேலைப் பறிப்புக்கு எதிராகப் போராட்டம்!

ஆகஸ்ட் 31, 2017 அன்று 20க்கும் மேற்பட்ட விப்ரோ ஊழியர்கள் சென்னை பாரிமுனையின் குறளகத்தில் உள்ள தொழிலாளர் அலுவலரைச் சந்தித்தனர். தொழிலாளர் அலுவலரிடம் அவர்கள் தொழில் தகராறு மனு ஒன்றை, முன்னதாகத் தாக்கல் செய்திருந்தனர். தங்கள் மீது சட்ட விரோத வேலைநீக்கம் திணிக்கப்படுவதாக அவர்கள் குற்றம் சாட்டியிருந்தனர். திறன் குறைவானவர்கள் என்று சொல்லி அவர்களைப் பணியில் இருந்து விலகும்படி HR நிர்வாகிகள் நெருக்கடி கொடுத்து வந்திருக்கின்றனர். விலக மறுத்த ஊழியர்கள் தொழில் தகராறு எழுப்ப முடிவு செய்தனர். தனித் தொழிலாளி தாக்கல் செய்யும் 2A மனுவை அவர்கள் தாக்கல் செய்வதற்கு மாறாக,தொழில் தகராறு சட்டப் பிரிவு 2Kவின் அவர்கள் மனுவைத் தாக்கல் செய்திருந்தனர். புதிய ஜனநாயக தொழிலாளர் முன்னணி (New Democratic Labour Front -NDLF) என்ற தொழிற்சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் என்ற முறையில் கூட்டு மனுவைத் தாக்கல் செய்தனர். தற்போது தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களில் நடப்பது முன்னமேயே பேசி வைக்கப்பட்ட, சட்ட விரோத ஆள் குறைப்பு என்றும் அதிருப்தியுற்ற சில ஊழியர்கள் எழுப்பும் தனித்த பிரச்சனை அல்ல என்றும் அதன் மீது அரசின் கவனத்தை ஈர்க்க வேண்டும் என்பது அவர்களின் முயற்சியின் சாரமாகும்.

Continue reading

Posted in IT Workers, News, Workers Struggles, தமிழ் | Tagged , , , | Leave a comment

Teachers and Government Employees of JACTO-GEO strike despite Judicial Stay Order

JACTO GEO coordination committee replaced as rank-and-file workers leave old leadership;
Abolition of NEET included as part of demands;
Government’s victimisation of employees who participated in August 22nd strike and September 7th strike;
New committee pays respect to Anitha, the student whose suicide has spawned a massive spontaneous student protests across the state;

Over 300 members of JACTO-GEO (Joint Action Committee of Teachers’ Organization – Government Employees Organization) came together to protest at Chennai Ezhilagam on September 11th, for various demands including replacing the New Pension Scheme with old pension scheme, implementation of 7th pay commission, interim wage increase of 20%, abolition of various pay structures aimed at contractualization and abolition of National Eligibility and Entrance Test for students aspiring for medical education (NEET).

The strike has been called by a new leadership in JACTO-GEO after the former leaders had withdrawn from the strike following a meeting with Chief Minister of Tamil Nadu. The strike is happening despite a judicial stay order given in Madurai High Court on September 7th where the bench has asked the workers not to strike. The State Government has also threatened to take repressive action against striking workers.

Continue reading

Posted in labour reforms, News, Public Sector workers, Strikes | Tagged , , , | Leave a comment

ரெனால்ட் நிசான் தொழிற்சாலையில் தொழிலாளர் தற்கொலை முயற்சி

பணியிடத் துன்புறுத்தல்களால் மன உளைச்சல் அதிகரித்துள்ளதாக தொழிலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஆகஸ்ட் 17 அன்று சென்னை ஓரகடத்தில் உள்ள ஆட்டொமைபைல் தயாரிப்பாளர் ரெனால்ட் நிசான் தொழிற்சாலையில் அங்கு இருந்த சோப் எண்ணெயை குடித்து ஒரு தொழிலாளர் தற்கொலை செய்ய முயன்றார். விடுமுறை கோரி கொடுத்திருந்த அவர் விண்ணப்பத்தை கண்காணிப்பாளர் ஏற்க மறுத்ததனால் தொழிலாளர் அவருடன் வாக்குவாதம் செய்துள்ளார். ‘உன்னால் என்ன செய்ய முடியுமோ செய்து கொள்’ என கண்காணிப்பாளர் அவரை பரிகசித்ததனால் தொழிலாளர் தற்கொலைக்கு முயன்றுள்ளதாக தொழிலாளர்கள் கூறுகின்றனர். தனியார் மருத்துவமனையான க்ளோபல் மருத்துவமனைக்கு அவர் உடனடியாக கொண்டு செல்லப்பட்டு 19ம் தேதி வரை சிகிச்சை செய்யப்பட்டு அவர் விடுவிக்கப்பட்டார்.

விடுமுறைக்கு அனுமதி மறுத்து பரிகசித்த கண்காணிப்பாளர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரியும், தொழிலாளர்களுக்கு விடுமுறை மறுக்கப்படும் முறையை நிறுத்தக் கோரியும் ஆகஸ்ட் 18 அன்று தொழிலாளர்கள் 20 நிமிடத்திற்கு உற்பத்தியை நிறுத்தியுள்ளனர். ஆனால் இதுவரை எந்த விசாரணைகளோ நடவடிக்கைகளோ மேற்கொள்ளப்படவில்லை. தொழிற்சாலையில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள தொழிற்சங்கம் இது குறித்து நிர்வாகத்திடம் எந்த புகாரும் அளிக்கவில்லை எனத் தொழிலாளர்கள் கூறுகின்றனர். ரெனால்ட் நிசானில் அதிகரித்து வரும் பணியிட துன்புறுத்தல்கள் மற்றும் தொழிலாளர் விரோதப் போக்கின் எதிரொலியாக இந்நிகழ்வு அமைந்துள்ளது.

Continue reading

Posted in Automobile Industry, Factory Workers, News, Workers Struggles | Tagged , , , | Leave a comment