இறுதிவரை கம்யூனிஸ்டாகவே வாழ்ந்த தோழர் கண்ணன் – தோழர் ரமணி, DTUC

அன்பு, எளிமை, கடின உழைப்பு, பார்ப்பவரைக் கவரும் கம்பீரத் தோற்றம், தன் வேலையைத் தானே செய்பவர், பிடிவாத குணத்திற்கே மிகவும் பிடித்தவர். ஒருபோதும் புகழை விரும்பாத புன்சிரிப்புத் புதல்வன் தோழர் எஸ்.எஸ் கண்ணன் என்றால் மிகையாகாது. தத்துவமென்றால், மார்க்சியத்தைத் தழுவிய முதுபெரும் கம்யூனிஸ்ட். பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்த நாத்திகன், மனிதநேய செயலுக்கான சைக்கிள் பயணத்தின் நாயகன் என்கிற பெருமைக்குச் சொந்தக்காரர் நமது அன்புத் தோழர் கண்ணன் இன்று நம்மைவிட்டுப் பிரிந்துவிட்டார். மார்க்சியத்தின் வாசம் வீசிக்கொண்டிருந்த சிஐடி நகரின் வடக்குச் சாலை சிவப்புத் தோழர்களின் கால்படிந்தே தேய்ந்திருக்கும் என சொல்லலாம். வேலைச்சுமையில் ஓடி சற்று அறிவுக்கு நேரம் ஒதுக்கலாம் என வரும் ஒவ்வொருவரும் நிகழ்த்தும் உரையாடக்களமாக இருந்தது. அத்தகைய அரிய பெரும் அறிவுப் பெட்டகத்தின் உயிர்நாடி இன்று ஓட்டத்தை நிறுத்திவிட்டது. புகழையும் விளம்பரத்தையும் விரும்பாது புறந்தள்ளும் தோழருக்கு இன்று புகழஞ்சலி செலுத்த நேர்ந்துவிட்டது பெரும்வேதனையைத் தருகிறது. ஒருவர் எப்படி வாழ்ந்தார் என்பதை இறந்தபின் அவரின் இறுதி ஊர்வலமே உணர்த்தும் என்பார்கள். 25.04.2017 அன்று போராடும் விவசாயகளுக்காகத் தமிழகம் முழுக்க கடையடைப்பு வேலை நிறுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தது. அன்றைய தினத்தின் காலை வேளையிலே தோழர் கண்மூடிய செய்தியைக் கேட்டு, போக்குவரத்துகள் இல்லாத நேரத்திலும் எங்கோ இருந்து ஓடிவந்த பார்வையற்றோர்களின் கதறல்கள் நம்மை நெகிழச் செய்தது. கண்ணற்றவர்களுக்கு கண்மணியாய் இருந்து விழித்தே உழைத்து தமிழக ஆட்சியாளர்களின் செவிட்டில் அறைந்து ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பார்வையற்றோர்களின் வாழ்விலே ஒளியேற்றிவைத்த வரலாற்றுப் பெருமைக்குரியவர் நமது கம்யூனிஸ்ட் காம்ரேட் கண்ணன். தன் வாழ்நாளை இரு பணிகளுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர். முதன்மை பணிகளாக பார்வையற்றோருக்கானது, கம்யூனிச இயக்கத்திற்கு குறிப்பாக மார்க்சிய லெனினிய இயக்கத்திற்கு பயன்படும் நோக்கில் நிறுவிய கார்ல்மார்க்ஸ் நூலகம்.

பார்வையற்றோருக்கான வாழ்க்கை

ஒவ்வொருவரும் தனது வாழ்வில் இச்சமூக மக்களுக்காக, மாற்றத்திற்காக மக்கள் போற்றும் முன்னோடிகளாக ஏதோ ஒரு அதிசயத்தை ஆச்சரியத்தை இப்பூமிப்பந்தில் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்கள். அதுபோன்ற ஓர் அதிசயத்தை தன் வாழ்நாள் முழுவதும் செய்து காட்டியவர் கம்யூனிஸ்ட் தோழர் கண்ணன். கடைக்கோடி கிராமப்புறத்திலிருந்து சென்னை நகரம் நோக்கி வாழ்வின் வழி தேடிவரும் ஒவ்வொரு பார்வையற்றோரும் காலடி வைக்கும் முதல் இடம் தோழர் கண்ணன் வீடுதான். இச்சமூகம் திரும்பிப் பார்க்காத, குடும்பத்தாலும், உறவினர்களாலும் கண்டு கொள்ளாது கைவிடப்பட்ட பிரிவினரான பார்வையிழந்த, மாற்றுத்திறனாளி மக்கள் குறிப்பாக பெண்கள் படும் சிரமத்தை கண்கள் இருக்கும் நாம் அதன் வலியை உணரமுடியாது. வாழ்வின் மீதான நேசத்தால் திசை தேடி அலைந்த அந்த மக்களின் வலியை தனதாக்கி அவர்களுக்கான சமூக அங்கீகாரத்தை உருவாக்கி அவர்களின் வாழ்விற்கு ஓர் அர்த்தத்தை கற்பித்தவர் கண்ணன் தோழர். இச்சமூகத்தில் உள்ள கடைகோடி ஏழை எளியோருக்கு ஒவ்வொரு மனிதரும் இதுபோன்ற தொண்டை நாம் செய்ய வேண்டும் என தன் வாழ்வின் கால இடத்தை இட்டு நிரப்பியவர். தான் ஓய்வுபெற்றப்பின் சென்னை முழுவதும் ஓய்ந்துவிடாமல் சைக்கிளிலேயே பயணம் செய்து பார்வையற்றோருக்கான பணிகளை செய்ய ஆரம்பித்தார். 1982 காலகட்டத்தில் அவர்களை சங்கமாக்கி அவர்களுக்கென ஒரு அலுவலகத்தை தக்கர்பாபாவில் அமைத்துக்கொடுத்தவர். அவர்களின் உரிமைக்காக முதன் முதலில் சேப்பாக்கம் அருகில் நடத்திய உண்ணாவிரதப் போராட்டம்தான் பார்வையிழந்தோருக்கான முதல் படி. அப்போராட்டத்தின் விளைவால் அன்றைய முதல்வர் கருணாநிதியை நேரில் சந்தித்து வேலைவாய்ப்பிற்காகக் கடுமையாக சண்டையிட்டிருக்கிறார். இதுதான் அவர்களுக்கான முதல் வெற்றிப்படி. ஒரு நகைச்சுவையும் அவற்றில் உண்டு. தோழர் கண்ணன் பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்ததால் பூணூலை தூக்கியெறிய பலமுறை வீட்டோடு முரண்பட்டிருக்கிறார். அந்த நேரத்தில்தான் அவருக்கு கருணாநிதியை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது அவர் பார்த்ததும் கேட்டாராம். “கம்யூனிஸ்ட் என்கிறாய் பூணூலை போட்டிருக்கிறாய்?“ எனக் கேட்க அங்கேயே கழற்றி வீசினாராம். தோழர் கண்ணன் அன்றிலிருந்து இறக்கும் வரை அதை அணியாமல் வாழ்ந்தவர். இதுபோல் ஜெயலலிதா ஆட்சியிலும் பல போராட்டங்களை நடத்தி அவரை நேரில் சந்தித்து அரசு துறைகளில் வேலைவாய்ப்பு, கல்வி உரிமையை உறுதிசெய்தார். இன்று ஆயிரக்கணக்கான பார்வையற்றோர்கள் பட்டதாரிகளாக, ஆசிரியர்களாக எழுத்தாளர்களாக, வரலாற்று ஆய்வாளர்களாக ஆளுமைகளாக திகழ்வதற்குக் காரணம் நமது அருமைத் தோழர் கண்ணன்தான்.

அடுத்து, தோழர் கண்ணனின் செயல்பாட்டிற்கு உறுதுணையாக இருந்து அவருக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்து வாழ்ந்தவர்தான் அம்மா மைதிலி. சட்டென்று கோபப்பட்டாலும் அதே நிமிடம் தனக்கு தானே சமாதானம் அடைந்து அன்பைப் பொழிவார். உணவளிப்பார். தோழர் கண்ணன் ஏற்றுக்கொண்ட கருத்துக்களில் உடன்பாடு இல்லாவிட்டாலும் அவரின் பணியை தன் தோளில் சுமந்தவராய் வருவோரை அரவணைக்கும் பண்பு கொண்டவர். 88 வயதைத் தொட்டுள்ள அம்மா மைதிலி. 1945ல் இரண்டாம் உலகப் போரின் உக்கிரமான அக்காலத்திலேதான் ஏதுமறியா தன் பதினாறு வயதில் கண்ணனின் கரம்பிடித்து வாழ்க்கையைத் தொடங்கியிருக்கிறார். தங்களுக்குக் குழந்தை இல்லையென்ற குறை நீக்கி பார்வையற்றோர்களின் குழந்தைகளை தம் குழந்தையாக ஊட்டி வளர்த்தவர்கள்தான் தோழர் கண்ணன், மைதிலி. மிகவும் புத்திசாலியானவர் எப்பொழுதும் படித்துக்கொண்டேயிருப்பார். நினைவாற்றலில் நாம் தோற்றுவிடுவோம். மாமி வீடு என்பதால் அங்கு கண்டிப்பும் புத்திமதியும் அதிகமாகவே கிடைக்கும். தன் சொந்த சாதியிலுள்ளவர்களின் ஆதரவு இருந்ததோ இல்லையோ அவர்களை கவனித்துக்கொள்ள வீட்டுவேலைக்கு அருகில் உள்ள மகேஷ் என்கிற அக்காவை வேலைக்கு வைத்துக்கொண்டார்கள் கிட்டத்தட்ட 35 வருடம் தன் காலத்தை அவர் இங்கேயே கழித்துவருகிறார். அவரின் அயராத கவனிப்பும் ஆதரவும்தான் கண்ணன் குடும்பம் இயங்கிவருவதற்கு காரணமாக இருக்கிறது. சாதி கடந்த, சடங்கின் இறுக்கம் தளர்ந்த குடும்பமாக சமத்துவ, சனநாயகக் கூறுகளோடு இயங்கும் மனிதநேயப் பண்பை வளர்த்தெடுத்திருக்கிறார் காம்ரேட் கண்ணன். இரு மனிதர்களுக்குள் இரு பண்பாட்டு வழக்கம், இரு சிந்தனைமுறை, நாத்திகமும், ஆத்திகமும் ஒருங்கே புழங்கும் சொற்கள். நடைமுறையில் விட்டுக்கொடுப்பது, அவரவர் பண்பாட்டிற்கு உணர்வுகளுக்கு மதிப்புக் கொடுப்பது என்கிற ஒருமித்த புரிந்துணர்வு. அத்தகைய முதிர்ச்சி கணவன் மனைவி இருவரின் அணுகுமுறையிலும் நிரம்பியிருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அடுத்த மிக முக்கிய பணி கார்ல் மார்க்ஸ் நூலகத்தை நிறுவிய பணி.

கார்ல் மார்க்ஸ் நூலகம்

1946ல் மின்பொறியாளராகப் பணியில் சேர்ந்து 1978ல் ஓய்வுபெற்றார். கல்லூரி காலத்தில் மாணவர் போராட்டங்களின்போது மார்க்சிய அரசியலால் ஈர்க்கப்பட்டார். அதற்கடுத்து தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களிலும் பங்கேற்ற தோழர் கண்ணன், மின்பொறியாளராகப் பணிபுரியும்போது ஒன்றுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்து பணியாற்றினார் தோழர் கண்ணன். தான் ஓய்வுபெற்றபின் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு குறிப்பாக எம்எல் இயக்கத்தினருக்கு பயன்படும் நோக்கில் தோழர் எஸ்.வி ராஜதுரையும் கண்ணன் தோழரும் இணைந்து பல இடங்களிலிருந்து புத்தகங்களைத் திரட்டி கார்ல் மார்க்ஸ் நூலகத்தை நிறுவினர். இத்தோழர்களின் முயற்சிதான் அன்று முதல் இன்றுவரை இந்நூலகத்தில் எங்கும் கிடைக்காத பல அரிய புத்தகங்களை நமக்கு கொடுத்திருக்கிறது. நம் அனைவரையும் வாசிப்பாளனாக வளர்த்தெடுத்திருக்கிறது. இன்றும் நூலகத்தின் பெயரைக்கேட்டாலே நம்மைத் திரும்பிப்ப பார்க்க வைக்கிறது. பல அறிவாளிப் பிரிவினரை வளர்த்திருக்கிறது. களப்பணியாளர்களை புடம் போட்டிருக்கிறது என்பது மிக முக்கியமானது. அவ்விடத்தில் ஈழ விடுதலைப் போராளிகள் ஈரோஸ் இபிஆர்எல்எப், மாவோயிஸ்டுகள் மகஇக உள்ளிட்ட பல்வேறு எம்எல் இயக்கத் தோழர்களின் புகழிடமாக, தத்துவ சண்டைக்கான கூடாரமாக, குவிந்துகிடக்கும் அறிவுப் புதையலாகத் திகழ்ந்தது தோழர் கண்ணனின் நூலகம். வெளியில் விளம்பர பலகை இல்லாத நூலகம். யாரும் எளிதில் கண்டுவிடமுடியாது. குருட்டுத்தனமான நடைமுறை வேலை மட்டும் பயனில்லை, அதனை மெருகேற்றுவதற்கு மார்க்சியத் தத்துவம் எனும் கேடயம் தேவை என்பதை உணர்த்தும் வகையில் ஆசான்கள் மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின், மாவோ ஆகியோரின் தொகுப்புகள், மற்றும் இந்திய, தமிழக கட்சிகளின் திட்டங்கள், சாதி, மொழி, இரஷ்ய, சீன, வியட்நாம், ஆப்பிரிக்க இலக்கியங்கள், பண்பாட்டு பத்திரிகைகள், இடது இதழ்கள் பாரதியார், தமிழக எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்கள் போன்ற சிறந்த நூல்கள் அடங்கிய நூலகம்தான் கார்ல்மார்க்ஸ் நூலகம். அவர் தொடங்கிய அந்நூலகத்தின் வீரியம், அவர் வீட்டைச் சுற்றி எப்பொழுது பார்த்தாலும் உளவுத்துறையின் கண்கள் வட்டமிட்டுக் கொண்டேயிருந்ததாகவும் தன்னை விசாரணைக்கு உட்படுத்தியதாகவும் மிகவும் சுவாரசியத்துடன் பகிர்ந்துகொண்டார். அந்தளவிற்கு அவ்விடம் சிவப்புச் சிந்தனையாளர்களின் பயிற்சி பட்டறையாக திகழ்ந்ததே அதற்குக் காரணம்.

1970களிலே சென்னை மாநகரம் முழுவதும் தொழிலாளர்களுக்கு போராட்டக்களங்கள் நிறைந்த நேரம். உயிர்தியாகம் செய்து உரிமையை நிலைநாட்டிய வெற்றியின் வசந்த காலம். அத்தகைய போராட்டத்தில் கவரப்பட்ட தோழர் கண்ணன், வரலாற்று ஆய்வாளர் பி.ராகவன் என்பவரை ஊக்கப்படுத்தி அதனை ஆவணமாக்கிட முழு உதவியும் செய்தார். இன்று “சென்னை பெருநகரத்தின் தொழிற்சங்க வரலாறு“ என்கிற பெயரில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் போராட்டத் தீ பற்றிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க புத்தகமாய் வந்திருக்கிறது என்றால் தோழர் கண்ணனின் ஆழமான பற்றும், விடாமுயற்சியுமே காரணம். மார்க்சியத்தின்மீதும், வர்க்கப் போராட்டம், பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகாரம்தான் சரியானது என்றும், தேசிய இன அரசியல் சர்வதேசப் பாட்டாளிவர்க்கத்திற்கு எதிரானது என்கிற கருத்தில் இறுதிவரை வலியுறுத்தியவர். தேசிய இனச் சிக்கல் குறித்து தோழர் லெனினுக்கும் ரோசா லக்சம்பர்க்கிற்கும் நடந்த உரையாடலில் தோழர் லக்சம்பர்க் பக்கம்தான் நின்றார். அந்த உரையாடல் குறித்தும் மார்க்சிய தத்துவத் தலைவர் தோழர் ரோசா லக்சம்பர்க் பற்றிய புத்தகங்களையும் வாங்கிக் குவித்தார். ட்ராட்ஸ்கி, அல்துசர் போன்ற தலைவர்களின் புத்தகங்கள் என ஒரு புத்தகத்தையும் அவர் விட்டுவைக்கவில்லை. அவருக்கான மகிழ்ச்சி என்பது, தி ஏஸ்பெக்ட்ஸ் ஆப் இந்தியன் எக்கானாமி, பிராண்டியர் லெப்டு வோர்டு பிரண்ட்லைன், எக்கானாமிக் பொலிடிக்கல் வீக்கிலி போன்ற சிறப்பான பத்திரிகைகள் அனைத்தையும் வாங்கிக் குவித்து தினந்தோறும் அதனைப் படித்துவிடுவார். கண் மங்கிய நேரத்திலும் பூதக்கண்ணாடியை வைத்து சோர்வாகும் வரையிலும் படித்துக்கொண்டேயிருப்பார். இடையிடையில் தோழர்களின் குரல் கேட்டால் குதூகலம் அடைந்து அழகிய பொக்கை வாயால் பேசும் மொழி இருக்கிறதே அவ்வளவு அழகு. அரசியல் என்று வந்துவிட்டால் தவறை சுட்டிக்காட்டுவதில் யாரையும் விட்டுவைத்ததில்லை, விமர்சிக்கத் தயங்கியதில்லை. பல அரசியல் கோட்பாட்டு விசயங்களை படித்துவிட்டு நம்மிடையே விவாதிப்பார். இறுதியில் “யாரும் புரட்சி செய்யற மாதிரியே தெரியலேயே“ என்று கம்யூனிஸ்டுகளை நக்கலும் அடிப்பார். எந்த தோழர்களும் அவரிடம் புத்தகத்தைப் படிப்பதற்கு அவ்வளவு எளிதில் வாங்கிவிட முடியாது. திருப்பி கொடுக்காமல் பதுக்கிக்கொள்ளவும் முடியாது. புத்தக திருடர்கள் என்றுதான் எம்எல் இயக்கத் தோழர்களை அழைப்பார். 1980ல் கொல்லப்பட்ட நக்சல்பாரி தோழர் பாலன் தலைமறைவு வாழ்க்கையின்போது எடுத்துச்சென்று திருப்பியளிக்காத புத்தக பட்டியலை இப்பொழுதும் வாசித்துக்காட்டினார். அவ்வளவு நினைவாற்றல் யாரும் தப்பித்துவிடமுடியாது. ஆனால் அவரையே ஏமாற்றி மார்க்சிய புத்தகத்தை சுருட்டியவர்களில் நாம் பலரும் இருப்போம் என நினைக்கிறேன். தள்ளாத நேரத்திலும் நூலகத்தை யாரிடமும் ஒப்படைக்கத் துணியவில்லை அவர். அதனை அவரின் உயிர்மூச்சாகவே கருதினார். நூலகத்தை அடுத்து பராமரிப்பதற்கும் அதனை ஏற்று நடத்துவதற்குமான உரையாடலை தோழரிடம் நடத்தியபோது அதற்கு இசைவு தந்து ஊக்கப்படுத்தினார். அதற்கான தயாரிப்பு வேலையில் நாங்கள் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தோம். பல தோழர்கள் அந்த நூலகத்தைக் கேட்டும் அவர் கொடுக்காமல் உறுதியுடன் இருந்தார். நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம்தான் ஒப்படைப்பேன் எனக் கூறிவந்தார். அந்த நூலகத்தில் 9000க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் இருந்தன. இறுதியில் நூல்கள் பலரும் எடுத்துச் சென்றதாக கூறினார். இறுதியில் இருந்த புத்தகத்தை வைத்து நாங்கள் நூலகத்தைத் திறந்தோம். திறப்பு விழாவிற்கு தோழர் எஸ்.வி ஆர், கண்ணன், கோவை ஈஸ்வரன் போன்ற தோழர்களை அழைத்து நிறைவுசெய்தோம். அவர் பணியை நாம் செய்கிறோம் என்கிற நிறைவோடு மார்க்ஸ் நூலகம் பெயரில் இன்று அதற்கு உயிரூட்டி இயக்கிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இம்மண்ணில் இறுதி மூச்சுவரை சமரசமின்றி கம்யூனிஸ்டாகவே வாழ்ந்து நேர்மைப் பண்போடு பயணித்த நமது அன்பிற்குரிய தோழர் கண்ணன் விட்டுச்சென்ற பணியை நாம் தொடர்வோம். மனிதநேயத்தை வளர்த்தெடுப்போம்.

பாட்டாளிவர்க்க தோழனுக்கு நமது செவ்வணக்கம் செவ்வணக்கம்.

This entry was posted in Art & Life, Featured, தமிழ் and tagged , . Bookmark the permalink.